ณิชาลืมตาขึ้นก่อนเสียงปลุกห้องเงียบสนิทแต่หัวใจเธอไม่ได้สงบแบบนั้นภาพเมื่อคืนยังวนอยู่ในหัวคำว่า “เข้าไป” ของคีรินไม่ใช่คำพูดลอย ๆมันคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงวันนี้เธอลุกขึ้นล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า
ทุกอย่างรวดเร็วไม่มีความลังเลเมื่อเดินออกมาจากห้องคีรินยืนอยู่แล้วเหมือนไม่ได้นอนสายตานิ่งแต่โฟกัสชัด
“พร้อม?”
เขาถามณิชาพยักหน้า
“บอกแผนมา”
ไม่มีการอ้อมคีรินหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเปิดแผนผังบางอย่าง
“โกดังใหม่”
เขาพูด
“ของจะถูกย้ายไปที่นี่”
ณิชามองจุดหนึ่งถูกวงไว้
“เราจะเข้าไปก่อนเวลาส่งของ”
คีรินอธิบาย
“ดูของจริง แล้วออกมา”
ณิชาขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ฟังดูง่าย”
คีรินมองเธอ
“มันไม่ง่าย”
น้ำเสียงนิ่ง
“และถ้ามีอะไรผิดแผน”
เขาหยุดก่อนจะพูดต่อ
“เธอออกก่อน”
ณิชาส่ายหน้าทันที
“ไม่”
คำตอบเร็วชัดคีรินมองเธอ
“นี่ไม่ใช่เรื่องดื้อ”
เขาพูดณิชามองกลับ
“แล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะทิ้งคุณไว้
