ตอนที่70

เสียงแจ้งเตือนยังคงกะพริบอยู่บนหน้าจอ จุดเดียว แต่ชัด เคลื่อนตรงเข้ามา ไม่มีการหลบ ไม่มีการอ้อม เหมือนตั้งใจให้รู้ ว่าเขากำลังมา ณิชายืนจ้อง หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกวินาที ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะเธอรู้ ว่าคนคนนี้ จะเปลี่ยนทุกอย่าง คีรินปิดหน้าจอ ทันที “พอ” เขาพูด เสียงนิ่ง แต่เด็ดขาด ณิชาหันมามอง “คุณไม่อยากดูต่อ” เธอถาม คีรินส่ายหน้า “ไม่จำเป็น” เขาตอบ ก่อนจะเดินไปที่ประตู เช็กทาง เหมือนเตรียมพร้อม มากกว่าหลบหนี “เราจะรอเขาที่นี่เหรอ” ณิชาถาม คีรินหยุด หันกลับมา สายตาเขาชัด “ใช่” คำตอบนั้น ไม่มีความลังเล ณิชาสูดหายใจลึก เธอพยักหน้า ถ้าเขาเลือกสู้ เธอก็จะไม่ถอย ไม่กี่นาทีผ่านไป เงียบ แต่ตึง เสียงรถคันเดียวหยุดด้านนอก เบา แต่ชัด ไม่มีเสียงอื่น ไม่มีคนจำนวนมาก มีแค่เขา ตามที่คีรินบอก เสียงประตูรถปิด ฝีเท้า ช้า มั่นคง เข้ามาใกล้ ทุกก้าว เห