ตอนที่71

ความเงียบหลังการปะทะ หนักกว่าตอนเริ่ม ลมหายใจของทั้งสองคนยังแรง แต่ไม่มีใครขยับก่อน ณิชายืนมอง เธอรู้ ว่านี่ไม่ใช่แค่การสู้ แต่มันคือสิ่งที่ค้างอยู่มานาน “พูดมา” คีรินเอ่ยขึ้น เสียงต่ำ กดดัน ชายตรงหน้ามองเขา นิ่ง ก่อนจะยิ้มบาง “อยากรู้จริง ๆ เหรอ” เขาถาม คีรินไม่ตอบ แต่สายตาเขาชัดพอ ว่าไม่มีทางถอย ชายคนนั้นพยักหน้าเล็กน้อย เหมือนตัดสินใจแล้ว “งั้นฉันจะพูดให้จบ” เขาพูด ก่อนจะเดินไปช้า ๆ ไม่เข้าใกล้ แต่ไม่ห่าง เหมือนกำลังย้อนเวลา “นายจำวันนั้นได้ไหม” เขาเริ่ม เสียงไม่ดัง แต่ชัดทุกคำ “วันที่ทุกอย่างพัง” ณิชานิ่ง เธอเคยได้ยินคำนี้มาก่อน แต่ไม่เคยรู้ทั้งหมด คีรินกำมือแน่น เขาไม่ตอบ แต่แววตาเขาเปลี่ยน เล็กน้อย ชายคนนั้นหัวเราะเบา “แน่นอนว่านายจำได้” เขาพูด ก่อนจะหยุด มองตรง “เพราะนายเป็นคนเลือก” คำพูดนั้น ทำให้บรรยากาศเย็นลงทันที ณิชาหันไปมองคีริน