ตอนที่91

คำพูดของเขา ยังค้างอยู่ในอากาศ ไม่มีใครตอบทันที เพราะมันหนักเกินไป ณิชามองหน้าเขา ใกล้ เกินกว่าจะหนีสายตา ดวงตาคู่นั้น ไม่ได้แปลกหน้า แต่เธอก็จำไม่ได้ และนั่นคือสิ่งที่ทรมานที่สุด “ฉัน…” เธอเริ่ม เสียงเบา เหมือนคำจะหลุดหายไป “ฉันจำคุณไม่ได้” คำตอบตรงไปตรงมา ไม่มีการหลอกตัวเอง ชายคนนั้นยิ้ม บาง แต่ไม่ใช่ยิ้มดีใจ มันคือรอยยิ้มของคนที่รู้อยู่แล้ว “ฉันรู้” เขาตอบ เสียงเขานิ่งขึ้น กว่าตอนแรก เหมือนเริ่มควบคุมตัวเองได้ คีรินยืนมอง ไม่แทรก แต่สายตาเขาจับทุกอย่าง อาร์คพิงโต๊ะ มองสลับไปมา ระหว่างสองคน “งั้นใครจะเริ่มอธิบาย” เขาพูด เสียงเรียบ แต่แฝงความสงสัย ชายคนนั้นหันมามองอาร์ค ก่อนจะตอบ “เริ่มจากสิ่งที่พวกคุณไม่รู้” เขาพูด “ผมเคยอยู่ในระบบนั้น” คำพูดนั้น ทำให้คีรินขยับเล็กน้อย “ระดับไหน” เขาถาม ทันที ชายคนนั้นสบตา “ลึกกว่าแกนที่คุณเข้าไป” คำตอบนั้