ตอนที่106

แสงนีออน ส่องลงบนพื้นเปียก สะท้อนเป็นเงา ยาว สั่น เหมือนทุกอย่างไม่มั่นคง ณิชายืนอยู่หน้าประตูร้านเก่า ที่ควรจะปิด แต่ไฟด้านในยังติด สว่าง นิ่ง ผิดปกติ คีรินยืนข้างเธอ สายตากวาด ทุกมุม ไม่พลาด อาร์คเช็กสัญญาณ หน้าจอในมือเขา สั่น แรง กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา “นี่มันแรงเกินไป” เขาพูด เสียงตึง เรย์ยืนด้านหน้า ไม่ขยับ เหมือนกำลังฟัง อะไรบางอย่าง “เขารู้ว่าเรามา” เรย์พูด เบา แต่ชัด ณิชาหายใจช้า “งั้นก็ไม่ต้องแอบแล้ว” เธอพูด ก่อนจะผลักประตูเข้าไป ทันที เสียงกระดิ่ง ดัง เบา เหมือนร้านธรรมดา แต่บรรยากาศข้างใน ไม่ธรรมดาเลย โต๊ะถูกจัดเรียบร้อย เก้าอี้อยู่ที่เดิม ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ไม่มีความวุ่นวาย มัน “เรียบร้อยเกินไป” เหมือนมีใครตั้งใจให้เป็นแบบนี้ กลางร้าน มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ หลังตรง มือวางบนโต๊ะ นิ่ง เหมือนกำลังรอ เขาไม่หัน ทันที ที่พวกเขา