เช้าวันถัดมาไม่มีใครพูดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแต่ทุกคนรู้ว่ามันยังไม่จบณิชานั่งอยู่ที่เดิมหน้าคอมเปิดข้อมูลยังค้างอยู่เหมือนเธอไม่ได้ลุกไปไหนเลยแต่จริง ๆ แล้ว
เธอไม่ได้มองตัวเลขเธอกำลังคิดคำพูดเมื่อคืนยังวนอยู่ในหัวคนที่อยู่ใกล้ที่สุดคำเตือนเสียงโทรศัพท์สายตาของคีรินทุกอย่างมันขัดกันหมดจนเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าอะไรคือความจริงเสียงประตูเปิดเบา ๆคีรินเดินเข้ามาเขาไม่ได้พูดทันทีแค่หยุดอยู่ไม่ไกลเหมือนกำลังดูว่าเธอจะพูดก่อนหรือเปล่าแต่เธอไม่พูดสุดท้ายเขาเป็นฝ่ายเริ่ม
“เมื่อคืนเธอคิดอะไรอยู่”
น้ำเสียงนิ่งแต่ไม่ได้เบาณิชายังคงมองหน้าจอก่อนจะตอบ
“ฉันกำลังคิดว่าใครโกหก”
คำตอบตรงไม่มีอ้อมคีรินขยับเข้ามาใกล้
“แล้วได้คำตอบหรือยัง”
เขาถามณิชาหันมามองสายตานิ่ง
“ยัง”
เธอตอบ
“แต่ฉันรู้แล้วว่าฉันจะหายังไง”
คำพูดนั้นทำให้เขาหรี่ตาเล็กน้อย
“ยังไง”
ณิชาหยิบแฟ้มข้อมูลขึ้นมาโยนลงบนโต๊ะเสียงกระทบดังเบา ๆ
