31 ของฟรีไม่ได้มีในโลก
รถตู้คันเก่าหยุดอยู่ที่หน้าโรงพยาบาล บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความอึดอัด ทานตะวันสูดลมหายใจเข้าลึกๆเรียกสติกลับคืนมา ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่ก็อดใจหายไม่ได้จริงๆ
ในเมื่อต่างคนต่างเลือกทางเดินของตัวเองแล้ว ถึงเวลาที่ต้องไปสักที
“เดี๋ยว!” เหนือเมฆคว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนของทานตะวันที่กำลังจะก้าวลงจากรถ “ฉันให้”
เขายื่นเช็คจำนวนสิบล้านให้เธอ
“ถือซะว่าเป็นคำขอโทษจากฉัน”
“แต่ฉันไม่ต้องการ เพราะฉันไม่อยากติดหนี้ใครอีกแล้ว”
“ฉันให้เลย ไม่คิดดอกเบี้ย และก็ไม่ต้องหามาคืน”
“เก็บเอาไว้เถอะ ที่คุณให้แม่ฉันมันก็มากเกินพอแล้ว ถึงฉันจะเดือดร้อนเรื่องเงิน แต่ฉันจะไม่มีวันรับเงินจากคุณอีกเด็ดขาด เพราะฉันไม่อยากยุ่งกับคุณอีกแล้ว” ทานตะวันรีบก้าวลงจากรถก่อนจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ “...ลาก่อน”
“โถ่เว้ย!!”
เหนือเมฆขยำเช็คใบนั้นทิ้งอย่างหัวเสีย ทานตะวันปฏิเสธความช่วยเหลือจากเขาทั้
