“คุณจูล เข้ามาหาผมที่ห้องทำงานหน่อยครับผมมีเรื่องจะคุย”
สีหน้าจริงจังเบอร์นั้น มีอะไรหว่า นี่ฉันส่งงานไปผิดแบบหรือไงนะ ฉันเอียงคอมองหน้าเขาแล้วเขาก็ส่งยิ้มร้ายๆ ออกมา อย่าบอกนะว่า…
ฉันเดินเข้าไปในห้อง คนตัวใหญ่ปิดประตูลงกลอน ตอนนี้ฉันรู่สึกถึงความไม่ปลอดภัยในชีวิตและช่องแคบน้อยๆ แล้วสิ
“บอสคะอย่าบอกนะว่า…” ฉันช้อนสายตามองเขา
“ไปยืนที่โต๊ะทำงานแล้วโก่งรอเลยครับ” นั่นไง น้ำเสียงออกคำสั่งอย่างแรง แล้วมันก็โคตรเร้าอารมณ์คนอย่างฉันเลย อะไรกันการถุกสั่งหรือถูกบังคับที่เคยต่อต้านมาตลอด
ฉันเดินไปที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่อย่างว่าง่าย
เขาเดินตามมาแล้วประชิดแนบลำตัวเข้ามาเขาก้มลงมากระซิบข้างๆ ใบหูของฉันว่า
“เก่งมากเด็กดี ว่าง่ายๆ แบบนี้สิ” เขาพูดจบแล้วก็เลียมาที่ใบหู ย้ายมาดูดตรงซอกคอ
“บ้าอำนาจ” ฉันแกล้งพูดเบาๆ ฉันที่กำลังถูกสั่ง ถูกลดทอนศักศรีให้กลายเป็นเบี้ยล่าง แต่ร่างกายกลับรู้สึกดีและสั่นระริก
