สามปีผ่านไป…
แสงแดดยามเช้าสาดอ่อน ๆ ผ่านพุ่มใบของต้นส้มเขียวหวาน ผลส้มกลมโตห้อยระย้าเป็นพวง ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยคลุ้งไปทั่วสวน เสียงนกร้องรับกับเสียงลมที่พัดแผ่ว ทำให้บรรยากาศยามเช้าดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวา
อัญชันก้มตรวจดูใบส้มที่มีรอยกัดแหว่ง ก่อนจะเรียกเสียงใส
“พี่ยิว~ มาดูตรงนี้หน่อยค่ะ”
หญิงสาววัยกลางคนที่ใส่หมวกผ้ากันแดด เดินถือถังน้ำหมักสะเดาเข้ามาใกล้
“มีอะไรเหรอจ๊ะอัญชัน”
“ดูสิคะ พี่ดูเหมือนหนอนมันจะเริ่มชอบใบช่วงนี้ อัญชันว่าจะลองเปลี่ยนน้ำหมักมาใช้น้ำหมักสะเดาดู”
พี่ยิวก้มดูอย่างตั้งใจ ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ ยิ้มเอ็นดู
“หูยยย เก่งขึ้นเยอะเลยนะเรา สมแล้วที่เรียนเกษตรศาสตร์มา”
อัญชันหัวเราะเบา ๆ พลางยกมือปาดเหงื่อที่ขมับ “ถ้าไม่มีพี่ยิวช่วยบอก อัญชันคงยังไม่เก่งขนาดนี้หรอกค่ะ”
สองสาวยืนมองแปลงส้มตรงหน้า ผลส้มที่แกว่งไหวในแสงแดดระยิบระยับดูราวกับสะท้อนความพยายามตลอดสามปีที่ผ่า
