🌿 หนึ่งปีต่อมา บ้านสวนพิริยะกุล จ.ลำปาง
อัญชันนั่งอยู่หน้าจอโน้ตบุ๊กในห้องเล็ก ๆ ของตัวเอง ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก มือเล็กสั่นน้อย ๆ ขณะเลื่อนเมาส์ไปยังหน้าประกาศผลสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
“เอ้า… กดสิอัญชัน! จะกลัวอะไร” เธอบ่นกับตัวเองเบา ๆ ก่อนสูดหายใจลึกแล้วคลิกเข้าไป
ชื่อ “อัญชัน พิริยะกุล” ปรากฏบนหน้าจอ ชัดเจนภายใต้คณะ เกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!”
เสียงกรี๊ดดังลั่นบ้านจนแม้แต่ไก่ในเล้าสะดุ้งบินกระพือปีกออกมา แม่จันทร์ฉายที่กำลังหั่นผักอยู่ในครัวกับพ่อไพโรจน์ที่กำลังนั่งเหลาไม้ค้ำในสวนต่างก็เงยหน้ามองแทบพร้อมกัน
“เป็นอะไรลูก!?” แม่รีบตะโกนถามจากครัว
ประตูห้องเปิดผางออก อัญชันวิ่งพุ่งออกมาทั้งที่ยังไม่ทันถอดหูฟัง ใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง น้ำตาคลอด้วยความดีใจ
“แม่! พ่อ! อัญชันสอบติดแล้วววว! อัญชันสอบติดคณะเกษตรศาสตร์ในกรุงเทพจริง ๆ ด้วย!”
เธอโผเข้าก
