เวลา 22. 20 นาที
'พีท' มองดูนาฬิกาบนหน้าปัดอีกครั้ง ตอนนี้เวลาผ่านไปสิบห้านาทีแล้ว สายตาของเขาหลุบมองเพื่อนสาวที่ยังคงนอนอยู่บนโซฟา
ชารีนนอนแบบจริงจังเกินไปหรือเปล่า ปกติถ้ามันหลับไปครึ่งชั่วโมง จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับโวยวายให้เขาไปส่งที่ห้องนี่หว่า
"หลับเป็นตาย ไม่สนสี่ สนแปดอะไรเลย นี่รู้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ว่ากูเอาเฮียมาให้อยู่เป็นเพื่อน"
เขาส่ายหน้าให้กับเพื่อนสาว ถ้าไม่ตามเฮียมาหาไอ้ชาวันนี้ เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะหาโอกาสให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันยังไง
ในเมื่อพวกมันทั้งคู่ 'แม่งโคตรกาก' ต่างคนต่างโหยหากันขนาดนั้น จะเก๊กฟอร์มไปเพื่ออะไรก็ไม่รู้ ต่างคนก็ต่างคิดว่าโดนอีกฝ่ายเกลียดกันทั้งคู่...
"อื้อ~" ชารีนครางในลำคอเสียงแผ่ว
"หลังจากวันนี้ อย่าลืมขอบคุณกูละกัน ที่เอาเฮียมาเสิร์ฟให้ถึงที่ มึงไม่กล้าก็ไม่เป็นไร กูจัดการให้มึงแล้วนี่ไง"
เขาเอ่ยบอกเพื่อนสนิทออกไป มันอาจไม่รู้ใจตัวเอง แต่เขาในส
