คฤหาสน์วิลเลียม
ช่วงหัวค่ำเวลา 19.30 น.แสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัลขนาดยักษ์สาดส่องไปทั่วโถงจัดเลี้ยงที่โอ่อ่า กลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งไปกับกลิ่นแชมเปญชั้นเลิศ
“สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดนะเมียจ๋า”
“เอริค..คนเยอะขนาดนี้คุณจะมาเรียกแบบนี้ไม่ได้นะคะ”
“ถึงคนทั้งโลกมาผมก็ยังจะเรียกว่าเมียจ๋าอยู่ดี”
“ชิ!!ปากหวานเกินไปแล้วนะ”
“ชิมดูไหม”
“ไม่!! เดี๋ยวฉันลงไปต้อนรับแขกก่อนนะคะ ”
“ครับคุณภรรยา!”
เอริค วิลเลียม ยืนเคียงคู่กับ ไอริน ผู้เป็นภรรยาอยู่ชั้นบน ทั้งคู่ยังคงความสง่างามดุจราชันพยัคฆ์และนางพญาหงส์ที่ใครเห็นก็ต้องเกรงขาม
“ยินดีด้วยนะคะคุณไอริน สวยไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ”
แขกเหรื่อต่างรุมล้อมอวยพรในวันเกิดของนางสิงห์แห่งวิลเลียม ทางด้านมุมหนึ่งของงาน เซบาสเตียน (สหายรักของเอริค) ยืนอยู่พร้อมกับลูกๆ ทั้งสองคนอย่างเจเดน หนุ่มมาดกวนวัย 22 ปีที่จ้องมองสาวๆ ในงานอย่างเจ้าชู้และ วีน่า หญ
