กลางโถงจัดเลี้ยงในคฤหาสน์วิลเลียมหลังจากที่อลันทั้งดึงทั้งลากจัสมินออกมาจากเจเดนแล้วก็พาเธอเดินก้าวผ่านฝูงชนที่หลีกทางให้ด้วยความรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องจากสายตาพันคู่
เธอหยุดยืนต่อหน้าไอรินนางพญาหงส์ผู้กุมบังเ**ยนหัวใจของเอริค ไอรินวัย 49 ปีอยู่ในชุดราตรีสีทองอร่ามขยับยิ้มเพียงบางเบา ทว่าแววตานั้นกลับแหลมคมดุจใบมีดโกนที่สามารถกรีดลึกถึงก้นบึ้งของจิตใจได้
“นี่น่ะเหรอของขวัญที่ตาอลันคุยนักคุยหนา”
ไอรินเอ่ยเสียงเรียบพลางใช้พัดขนนกในมือเขี่ยปลายคางของจัสมินขึ้นมาพิจารณา
“สวย..แต่ดูแล้วเหมือนกับเป็นของที่แตกหักง่ายไปหน่อยนะ”
“จัสมินเป็นแค่นางแบบค่ะคุณผู้หญิง...ไม่ใช่เครื่องประดับที่จะแตกหักง่ายๆ”
จัสมินตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่ยังคงความสุภาพเอาไว้ เอริคที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวเราะในลำคอ แววตาพยัคฆ์แก่จ้องมองจัสมินด้วยความหมายลึกซึ้งที่ไม่มีใครหยั่งถึง เขารู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้เธอมีเร
