หลังจากที่จัสมินออกมาจากห้องรับรองอลินที่ยืนรออยู่ห่างๆจึงเดินเข้ามาหาแล้วพาไปที่ห้องทำงานของตัวเองภายในห้องนั้นมีการตกแต่งด้วยเครื่องเรือนหลุยส์ราคาแพง
อลินนั่งสง่าอยู่บนเก้าอี้พนักสูง สายตาคมกริบจ้องมองจัสมินที่นั่งตัวสั่นน้อยๆ อยู่เบื้องหน้า ความเงียบในห้องเริ่มกดดันจนจัสมินรู้สึกหายใจลำบากคิดถึงคำพูดของไอรินว่าอย่าไว้ใจใคร ก่อนที่อลินจะพูดขึ้นแบบเคร่งครึม
“จัสมินแท้ที่จริงแล้วเธอเป็นใครกันแน่และมีจุดประสงค์อะไรถึงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับอลันน้องชายของฉัน?”
อลินถามเสียงเรียบแต่ทรงอำนาจทั้งบ้านนี้พวกเขามีลักษณะเด่นไม่แพ้กันเลยสักคน
จัสมินจึงตัดสินใจเล่าความจริงบางส่วนเรื่องสัญญาจ้างงานและการรักษาแม่ ให้กับอลินเธอนิ่งฟังด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ความรู้สึกสงสารปนประหลาดใจแล่นวูบเข้ามาในใจ แต่เธอก็รีบเก็บอาการ
“หึ ฉันว่าแล้วอลันคงอยากได้ของเล่นชิ้นใหม่ที่ดูสะดุดตาสินะ”
ไอรินขยับยิ้มบาง
