จัสมินนอนหายใจหอบรวยริน ร่างกายยังสั่นสะท้านจากพายุสวาทที่อลันเพิ่งมอบให้ด้วยปลายลิ้น
ทว่าวินาทีต่อมาเธอก็ต้องเบิกตาโพลนด้วยความตกตะลึง เมื่อชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นยืนเหนือร่างเธอ ก่อนจะกระชากผ้าขนหนูที่พันกายอยู่ออกอย่างรวดเร็ว
“อึก..!!”
จัสมินหน้าร้อนผ่าวและซีดสลับกันไปมา เมื่อเห็นความยิ่งใหญ่ที่ผงาดง้ำอยู่ตรงหน้า
“ ทำไม!!”
อลันเอ่ยถามออกไป พร้อมกับก้มลงดูแท่งเอ็นลำเขื่องที่มีเส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านดูน่าเกรงขามและดุดัน จัสมินถึงกับเผลอยกแขนตัวเองขึ้นมาเทียบดูด้วยความลืมตัว เพราะมันมีขนาดเกือบเท่าลำแขนของเธอเอง
สายตาของจัสมินยังคงจดจ้องความยิ่งใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตาได้ ความสับสนปนหวาดหวั่นฉายชัดบนดวงตาคู่สวย จนกระทั่งเสียงทุ้มต่ำของอลันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ
“จ้องขนาดนี้...อยากสัมผัสล่ะสิ”
อลันกระตุกยิ้มอย่างคนถือไพ่ที่เหนือกว่า เเล้วโน้มตั
