9 รับบทนางเอกผู้ถูกกระทำ

ลูกศรหันมองรอบตัว เห็นลูกค้าในร้านหลายคนกำลังนั่งรับประทานอาหารด้วยความเพลินเพลินใจ เธอกำลังหาเวลาเหมาะ ๆ เพื่อทำในสิ่งที่ต้องการ ทันทีที่บริกรเข้ามาเสิร์ฟไวน์แดงขวดที่สองเสร็จสิ้น ฝ่ามือบางยกแก้วขึ้นในมือ รอจังหวะให้แน่ใจว่าไม่มีใครมองมาทางนี้จะได้ไม่โป๊ะแตกเหมือนครั้งก่อน จากนั้นเธอก็ทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิด! ลูกศรเอาไวน์สีแดงเข้มกระเซ็นทั่วใบหน้าและลำตัวของเธอ ก่อนที่จะรีบเอาแก้วใบนั้นยัดใส่มือของทัพพ์เทพอย่างแนบเนียน ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาที... หญิงสาวแกล้งลุกพรวดจากเก้าอี้ ทรุดฮวบลงกับพื้น ดึงสายตาทุกคู่ในร้านให้มองมาที่เธอ “คุณทัพพ์! คุณไม่ชอบฉัน คุณเกลียดฉัน อยากให้ฉันออกจากชีวิตน้องชายคุณก็บอกกันดี ๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องด่าว่าฉันขนาดนี้เลย ฮือ...” ลูกศรพลิกบทบาทจากนางร้ายเป็นนางเอกผู้ถูกกระทำด้วยการร้องไห้เสียงดังลั่นร้าน เสียงซุบซิบเริ่มดังระงม ลูกค้าหลายคนลุกขึ้นจากโต๊ะมายืนมุงดูเหตุการณ์ บางคนยกมือถือขึ้นถ่ายคลิป บางคนรีบเข้ามาช่วยพยุงเธอขึ้นจากพื้น หญิงสาววัยกลางคนในชุดราตรีซึ่งเป็นแฟนละครตัวยงก็เดินถามด้วยความห่วงใย “คุณลูกศร เป็นอะไรไหมคะ” “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยดิฉัน” ลูกศรสะอื้นไห้ น้ำเสียงเธออ่อนหวานจนแทบไม่มีใครเชื่อว่านี่คือคนเดียวกับที่เพิ่งโดนจับได้เมื่อสักครู่ ส่วนทัพพ์เทพชายหนุ่มผู้ถูกป้ายความผิด ยังยืนนิ่งอยู่กับที่ เขาทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่เคยเจอสถานการณ์ที่ต้องรับมือกับมารยาหญิงเช่นนี้ เสียงนินทาดังเล็ดลอดมาถึงหูเขาเป็นระยะ ๆ “สุภาพบุรุษที่ไหนกัน สาดไวน์ใส่ผู้หญิง!” “ไม่ให้เกียรติเพศแม่เลย” “นั่นใช่ลูกชายคนโตของคุณบานชื่น วรชิตเดชากุลไหมเนี่ย” “ฉันว่าใช่นะ” “ต๊าย! หน้าตาก็หล่อ แถมยังชาติตระกูลดี ไม่น่าทำอย่างนี้เลย” “นั่นสิ เสื่อมเสียไปถึงคุณบานชื่นกันพอดี” ทุกสายตากำลังประณามเขา ไม่คิดเลยว่าจะเสียรู้ให้นางร้ายหน้าสวยคนนี้ ในขณะที่พนักงานเสิร์ฟกำลังช่วยพาลูกศรไปยังห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดล้างเนื้อล้างตัว ใบหน้าสวยแอบเหลียวหลังกลับมามองเขา ก่อนจะแลบลิ้นใส่อย่างยียวนในเสี้ยววินาที เพียงเท่านั้น... ไฟโกรธในอกทัพพ์เทพก็ลุกโชนขึ้นมาอีก ‘ฝากไว้ก่อนเถอะ ยัยตัวแสบ..’ เขาคิดในใจอย่างเดือดดาล ไม่ว่าอย่างไรเขากับลูกศรก็ต้องได้เจอกันอีกแน่ คราวนี้เธอจะได้รู้จัก ‘ทัพพ์เทพ วรชิตเดชากุล’ อย่างแท้จริง