กองถ่ายละคร
‘ร้อยเล่ห์เสน่ห์นาง’
เสียงเครื่องไม้เครื่องมือของทีมงานดังจอแจอยู่ทั่วบริเวณ กล้องตัวใหญ่ตั้งอยู่ริมสระว่ายน้ำ ลูกศรในชุดเดรสเข้ารูปเฉดสีมรกต ยกข้อมือขึ้นมองนาฬิกาครั้งแล้วครั้งเล่า
ใบหน้าสวยที่แต่งแต้มด้วยเมกอัพระดับมืออาชีพเริ่มฉายแววกังวล
คุณท็อปไปไหนเนี่ย ถึงเวลานัดแล้วแท้ ๆ
แผนการครั้งที่สองของลูกศรคือตั้งใจจะสร้างความบังเอิญเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา ทว่ายังไม่ทันได้คิดต่อ เสียงผู้กำกับก็ดังขึ้นจากอีกฝั่ง
“นักแสดงเข้าฉากได้แล้วครับ! เดี๋ยวเราจะถ่ายช็อตเดียวจบ ใส่อารมณ์ให้เต็มที่ได้เลยครับ!”
ฉากนี้ลูกศรต้องเดินเข้ามาเห็นนางเอกกอดกับพระเอกซึ่งเป็นผู้ชายที่เธอรัก จากนั้นก็รู้สึกเจ็บปวดใจแสนสาหัส ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้จึงอาละวาดด้วยการตบตีนางเอก
ระหว่างที่เธอกำลังปรับอารมณ์เข้าสู่บทบาท เสียงพูดคุยจากทีมงานประมาณสองถึงสามคนดังเล็ดลอดมาถึงข้างหู
“พวกแก เมื่อกี้ฉันเจอลูกชายทายาทตระกูลวรชิตเดชากุลมาดูงานด้วยตัวเองนะคะ เห็นว่าเป็นหนึ่งในสปอนเซอร์รายใหญ่ของเรื่องนี้เลย”
“จริงหรอวะ แต่คนรวยระดับนั้นจะมาที่นี่ทำไม หรือว่าเขาแอบคบกับนักแสดงคนใดคนหนึ่งหรือเปล่า”
“ฉันก็ไม่รู้หรอก รอดูต่อไปเถอะ”
รอยยิ้มบางผุดขึ้นที่ริมฝีปากสีสดทันที ดวงตาเรียวคู่สวยฉายแววแห่งความพึงพอใจ
‘เข้าทางแล้วสิ... คุณท็อปมาได้เวลาพอดี’
ลูกศรปรายตามองไปยังด้านหลังกองถ่าย โดยไม่ได้เช็กให้ดีว่าใครกันแน่ที่ยืนอยู่ตรงนั้น
เพราะคนที่ก้าวเข้ามายืนดูอยู่ข้างหลังกล้องไม่ใช่คุณท็อป ทว่าเป็นคุณทัพพ์ ชายหนุ่มที่รู้ทันแผนการของเธอทุกอย่าง
ร่างสูงยืนพิงเสา ริมฝีปากหยักยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมเพ่งมองหญิงสาวที่กำลังสวมบทนางร้ายตรงหน้าอย่างใจเย็น
เมื่อเสียง “Action!” ดังขึ้น
ลูกศรเดินเข้าฉากด้วยความรู้สึกใจสลาย หยดน้ำตาไหลรินลงบนแก้ม เมื่อเห็นพระเอกกำลังกอดปลอบใจนางเอกด้วยความรัก
จนกระทั่งถึงฉากสำคัญซึ่งเป็นฉากที่นางร้ายอย่างลูกศรหมดความอดทน และต้องปลดปล่อยอารมณ์ร้ายตามบท เธอจิกหัวนางเอกมาตบหน้าตามที่ซ้อมคิวเอาไว้ ก่อนที่อีกฝ่ายจะสู้กลับด้วยการผลักนางร้ายตกลงไปในสระน้ำ
ตู้ม!
เสียงน้ำกระเซ็นท่ามกลางความลุ้นระทึกของผู้กำกับ แต่ใครจะรู้ว่าการตกน้ำครั้งนี้จะนานเกินกว่าที่ซ้อมคิวกันไว้ แถมชุดของลูกศรยังหลุดออกจากหน้าอกจนเห็นชุดชั้นใน
ทุกอย่างดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ แต่จริง ๆ แล้วเป็นแผนการของลูกศรทั้งหมด!
หญิงสาวตั้งใจแกล้งจมน้ำเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณท็อป รองประธานหนุ่มสุดฮอตที่เธอหมายปอง
ผู้กำกับพยายามตะโกนเรียกทีมงานให้ลงไปช่วยลูกศร ทว่าโชคร้ายทีมงานที่ว่ายน้ำเป็นดันไปเซ็ตฉากอีกฝั่งพอดี!
“ผมลงไปช่วยเองครับ...”
ทุกคนหันมามองทัพพ์เทพเป็นตาเดียวกัน ไม่คาดคิดว่าลูกชายคนโตของตระกูลวรชิตเดชากุลจะอาสาลงไปช่วยนางร้ายที่จ้มอยู่ก้นสระ ร่างสูงไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบกระโดดลงสระ และว่ายตรงเข้ามาหาลูกศร
หญิงสาวที่แกล้งหมดแรง แอบลืมตาขึ้นเพียงแวบเดียว เห็นเพียงเงาร่างสูงกำลังมาทางเธอ ก่อนจะหลับตาแสร้งทำเป็นหมดสติให้แนบเนียนที่สุด
ทัพพ์เทพคว้าร่างของลูกศรขึ้นมาเหนือน้ำ และดึงชุดของเธอให้ขึ้นมาปิดเนินหน้าอก จากนั้นทางทีมงานก็ขอให้เขาช่วยพาลูกศรไปที่ห้องพักรับรองของนักแสดง
ทันทีที่มาถึงเขาก็โยนลูกศรลงบนโซฟาอย่างแรงจนตัวเด้งขึ้นมา
“คุณท็อป ลูกศรเจ็บนะคะ วางเบา ๆ ก็ได้...” น้ำเสียงหวานฉ่ำที่ตั้งใจว่าจะออดอ้อนออเซาะกลับต้องหยุดชะงักเพราะคนที่อุ้มเธอมาที่นี่ไม่ใช่คุณท็อป แต่คือคุณทัพพ์
ซวยอีกแล้ว!
“ยังไม่ทันเห็นหน้าเลยว่าใครเป็นคนช่วยคุณ แต่ดันเรียกชื่อไอ้ท็อปขึ้นมาซะงั้น แปลว่าจงใจสินะ”
ลูกศรหน้าเสียทันทีเพราะนี่เป็นครั้งที่สอง ที่แผนการของเธอต้องล้มเหลวไม่เป็นท่า
“กะ...ก็ฉันนัดคุณท็อปไว้นี่ เอ่ยชื่อคุณท็อปก็คงไม่แปลกอะไร”
“ไม่ใช่ว่าตั้งใจนัดน้องชายผมมาเพื่อให้ช่วยตอนคุณจมน้ำ หวังใช้มารยาอ่อยมันหรอกเหรอ คิดว่าผมรู้ไม่ทันหรือไง”
“มันเป็นอุบัติเหตุค่ะ! ใครจะแกล้งจมน้ำให้เสี่ยงตายกันล่ะ”
“เลิกเล่นละครเถอะคุณลูกศร ผมเบื่อจะดูแล้ว”
หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ความอับอายตีขึ้นหน้าจนร้อนผ่าว
“คุณกลับไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ ฉันนัดคุณท็อปไว้ และจะรอคุณท็อปคนเดียวเท่านั้น”
“หึ! เสียใจด้วย”
“หมายความว่าไง”
“ไอ้ท็อปมันไม่ว่าง มันให้ผมมาหาคุณที่กองถ่าย แล้วพาไปดินเนอร์แทนมัน”
“ฉันไม่ไป!”
“จะปฏิเสธอีกครั้งก็ได้ แต่คุณก็น่าจะรู้ดีว่าคนอย่างผมทำอะไรได้บ้าง”
หัวใจของลูกศรเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เธอรู้ดีว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไร สัญญาพรีเซนเตอร์ของบริษัทเพื่อนเขาที่เจ้าตัวอาจใช้คอนเนกชันให้ถอดเธอออกเมื่อไรก็ได้ หญิงสาวกำมือแน่น พยายามกลั้นความโกรธและความกลัวในอก
ไหน ๆ แผนการที่วางไว้ก็พังหมดแล้ว วันนี้คงหนีเขาไม่พ้น...
ถ้าอย่างนั้นก็ไปให้มันจบ ๆ ก็แล้วกัน