“อืม… ก็มีเพื่อนๆ ของเฮียคลาวด์นั่นแหละ แล้วก็เพื่อนๆ ของเฮียคราฟต์ด้วยมั้ง แล้วก็มีแกแล้วก็มีฉัน ก็ประมาณนั้นแหละ”
ปริมตอบพลางทำท่านึกย้อนไปถึงแขกที่นัดไว้ แต่กลับข้ามชื่อที่ฝุ่นอยากได้ยินที่สุดไปเสียดื้อๆ
“อ้อ… งั้นหรอ”
ฝุ่นตอบรับสั้นๆ น้ำเสียงแผ่วลงอย่างเห็นได้ชัด ความกระตือรือร้นเมื่อครู่หายไปฮวบเดียว
“ใช่”
ปริมยืนยันเสียงใส
“มีแค่นั้นใช่ไหม...”
ฝุ่นยังไม่ยอมแพ้ ลองหยั่งเชิงถามย้ำอีกรอบ เผื่อว่าเพื่อนจะลืมตกหล่นใครบางคนไป
“ก็น่าจะมีแค่นั้นนะ ทำไมหรอ... แกจะพาแฟนมารึไง”
ปริมแกล้งย้อนถามขำๆ ทำเอาฝุ่นสะดุ้ง
“บ้า… ฉันเคยมีแฟนที่ไหนล่ะแก แกก็รู้นี่ มีแต่แกนั่นแหละมีแฟนแล้วก็แต่งงานไปแล้วด้วย ทิ้งให้ฉันเป็นโสดอยู่คนเดียวเลยทีนี้”
ฝุ่นโวยวายกลบเกลื่อนความผิดหวังในใจ พลางยกเรื่องความโสดขึ้นมาอ้างบังหน้า
“หึ… ถ้าแกไม่อยากโสดแกก็รีบหาแฟนซะสิ แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่ได้ทิ้งแกด้วย ต่อ
