หลังจากที่มีคนทำหน้าที่ย้ายของมาให้โดยที่เธอไม่ต้องไปขนเองให้เหนื่อย อันที่จริงเธอยังไม่ได้หยิบของออกจากกระเป๋ามากนักเพราะไม่แน่ว่าจะอยู่ยาว ดังนั้นแค่หยิบกระเป๋าลากออกมาก็จบ
ส่วนตัวคนบ้าที่ขู่ว่าจะจัดท่า Doggy style ตอนนี้หายหัวไปแล้วคาดว่าน่าจะเข้าไปทำงานในไร่ และเธอเพิ่งเห็นว่าตรงชั้นบนของบ้านที่เป็นชานยื่นออกไปสามารถมองได้ไกลยันท้ายไร่จนถึงภูเขาที่อยู่ไกล ๆ หากทำเป็นรีสอร์ตคาดว่าทำรายได้ต่อปีให้ไม่น้อย ขณะที่กำลังยืนเหม่อมองอยู่นั้นเสียงคุณป้าแม่บ้านของที่นี่ปลุกให้เธอตื่นจากภวังค์
“คุณอัญญาคะ ป้าจะไปตลาดจะไปด้วยกันไหมคะ มีของอะไรที่ต้องการซื้อด้วยไหม พ่อเลี้ยงกำชับป้าให้มาถามคุณน่ะค่ะ” ป้าคำดวงรู้ว่าสถานะคนงานกิตติมศักดิ์คนนี้ไม่ธรรมดา ถึงขนาดให้ย้ายมานอนที่เรือนใหญ่ ต้องสำคัญขนาดไหนกัน ปกติคนงานให้แยกเป็นสัดส่วนไม่เคยปะปนกันมาก่อน
คุณอัญญาคนแรก แถมยังสวยขนาดนี้ พ่อเลี้ยงจะไม่หลง
