บรรยากาศในห้องรับแขกของเรือนใหญ่ตึงเครียดยิ่งกว่าเชือกที่ถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ คำประกาศก้องของพ่อเลี้ยงหมอกครามที่ว่าจะแต่งงานกับอัญภัทรเพียงคนเดียว ทำเอาคุณนายกานต์กมลหน้าตึงไปชั่วขณะ แต่ระดับนางพญาผู้ช่ำชองในวงสังคมชั้นสูง มีหรือจะยอมแพ้ให้ลูกชายหัวรั้นง่าย ๆ
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับสีหน้าจากบึ้งตึงเป็นเรียบเฉย แล้วหันไปยิ้มเย็น ๆ ให้กับหนูพราวว่าที่ลูกสะใภ้ที่นั่งหน้าซีดอยู่ข้างๆ
“ตายจริง... ตาคิมนี่ยังใจร้อนไม่เปลี่ยนเลยนะ” คุณนายกานต์กมลหัวเราะกลบเกลื่อน ทำเหมือนคำพูดของลูกชายเป็นแค่เรื่องตลกของเด็กเอาแต่ใจ
“แม่ก็ไม่ได้จะบังคับให้แต่งพรุ่งนี้มะรืนนี้สักหน่อย... แค่อยากให้หมั้นหมายกันไว้ก่อน ผู้ใหญ่เขาคุยกันไว้แล้ว จะให้แม่เสียคำพูดได้ยังไง”
“นั่นมันเรื่องของแม่ ไม่เกี่ยวกับผม” หมอกครามสวนทันควัน มือหนายังคงกุมมืออัญภัทรแน่นไม่ยอมปล่อย เพื่อส่งผ่านความมั่นใจให้เธอ
“เกี่ยวกับแกสิยะ!
