บทที่ 26 ไม่ให้พัก [NC25+]

1325 คำ

“โอ้ว! แค่เข้านิดเดียวก็ตอดยิบๆ แล้ว” “พี่รัณย์...” “เธอก็น่าจะรู้ว่าฉันมีความต้องการเรื่องแบบนี้มาก มาอยู่กับฉัน เธอไม่ได้นอนหลับสนิทแน่ ฉันจับเธอเอาทั้งวันทั้งคืน จะไม่ให้พักเลยคอยดู!” เขาขู่ แต่ไม่รู้เป็นยังไง ทำไมเธอกลับชอบคำขู่ของเขาเสียอย่างนั้น พริ้มพราวหลับตาลง ดื่มด่ำกับท่วงท่าลีลารักของเขา อารัณย์ยกขาทั้งสองข้างขึ้น สะโพกอวบก็ลอยขึ้นด้วย เขากระแทกกายงัดขึ้นงัดลง เบียดโพรงสวาทจนทั่ว ตัวตนอันแสนใหญ่โตของเขาทำให้เธอจุกไปหมด พริ้มพราวจับท่อนแขนล่ำสันไว้แน่น เล็บจิกไปที่กล้ามเนื้อมัดหนา “โอ้วๆๆๆ อ่าส์... โอ้ว...” เสียงคำรามดังขึ้นไม่ขาดสาย ยิ่งเขาจับเธอให้อยู่ในท่าด็อกกี้ ยิ่งทำให้เขาคำรามเสียงดังมากกว่าเดิม เสียงคำรามของเขาผสมปนเปกับเสียงร้องครวญครางของเธอ อารัณย์ขึ้นขย่มกายสาวจากด้านหลัง มือหนาตีสะโพกเธอหลายต่อหลายครั้งจนเกิดรอยนิ้วมือแดงเป็นปืด เพี๊ยะๆๆๆ “อ๊าๆๆๆๆ อ๊ะๆๆๆ”

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม