“ใช่สิ! ตอนนี้ฉันไม่ใช่คุณหนูพริ้มพราวแล้วนี่ ฉันเป็นยัยเพิ้ง เป็นคนรับใช้!” เธอเดินไปบ่นไป แต่ไม่รอดพ้นหูของอารัณย์อยู่ดี
“บ่นอะไร อย่าคิดว่าฉันไม่ได้ยินนะ”
“เปล่าค่ะ” เธอปด เขาส่ายหน้าระอา อารัณย์เดินนำเธอไปที่ร้านขายเนื้อสัตว์ เขาพาเธอซื้อไก่ หมู เนื้อวัว กุ้ง ปลาหมึก ปลาสด แล้วยังสอนวิธีการเลือกให้อีกด้วย
“พี่รัณย์จะทำอะไรคะ ทำไมเลือกซื้อกับข้าวเยอะแยะขนาดนี้”
“ก็ซื้อไว้ พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องมาตลาด อยากกินผลไม้อะไรไหม” เขาถาม พริ้มพราวส่ายหน้า
“ไม่ล่ะค่ะ”
“แต่ฉันอยากกินลูกพลับ กับสตรอเบอร์รี่” เขาเดินตรงไปที่ร้านขายผลไม้ พริ้มพราวชะงักไปครู่หนึ่ง นั่นเป็นผลไม้ที่เธอชอบนี่นา... หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอีกครั้ง ยิ่งเห็นเขาพิถีพิถันในการเลือก ยิ่งทำให้เธอใจเต้นแรง
“จริงสิ... มันเป็นผลไม้ที่เธอชอบนี่ งั้นฉันซื้อติดไว้เพิ่มแล้วกัน เผื่อดึกๆ เธอหิวจะได้ลงมากิน” เขาเลือกมาเยอะพอสมควร พริ
