เธอให้กำลังใจตัวเอง ก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องนอน จัดการอาบน้ำ เช็คงาน และเข้านอน เธอหลับไปได้พักหนึ่ง ไฟในห้องก็ถูกเปิดขึ้นโดยเจ้าของบ้าน อารัณย์เดินตรงมาที่เตียง เห็นหญิงสาวนอนหลับอุตุก็ดึงผ้าห่มออก
“อื้อ!” พริ้มพราวครางเบาๆ อย่างขัดใจ เธอกำลังนอนหลับสบายเลย เธองัวเงียตื่นขึ้นมาเห็นชายหนุ่มทำหน้ายักษ์ใส่
“พี่รัณย์!”
“ใครใช้ให้นอนก่อนผัว”
“พราวง่วงนี่คะ” เธอตอบอย่างไม่สนใจแล้วดึงผ้าห่มกลับไปห่มใหม่ อารัณย์คลานขึ้นเตียงไปนอนคร่อมหญิงสาวไว้ พริ้มพราวตาโต หายง่วงเป็นปลิดทิ้งเมื่อเขาเอาแท่งเนื้อมาถูไถตรงน้องสาว
“ห้ามนอนก่อนผัว เข้าใจไหม”
“แต่พราวไม่รู้ว่าพี่รัณย์จะทำงานเสร็จกี่โมงนี่คะ พราวเหนื่อย ง่วง...”
“ทำงานแค่นี้ทำมาเป็นเหนื่อย เดี๋ยวคืนนี้เธอได้เหนื่อยอีกเยอะ” เขาไม่พูดเปล่า ดึงชุดนอนของเธอออก พริ้มพราวนอนแผ่เปลือยกายต่อหน้าเขา เธอหมดแรงจะขัดขืนแล้ว
“พรุ่งนี้พราวต้องไปทำงานนะ
