บทที่ 3 รสรักแรกแย้ม 20+

1038 คำ
“พี่รัณย์หยุดเถอะค่ะ พราวกลัว” เธอดันตัวเขาออก อารัณย์คร่อมร่างเธอไว้ ริมฝีปากคลี่รอยยิ้มบางๆ ออกมา “พี่เข้าใจว่าพราวกลัวอะไร ไม่ต้องห่วง พี่ไม่พลาดหรอก” “แต่มันยังเร็วเกินไปสำหรับเรานะคะ เราเพิ่งคบกันได้แค่หกเดือนเอง ถ้าคุณแม่รู้ว่าพราวมาทำอะไรแบบนี้ พราวถูกคุณแม่ตีแน่ๆ” เธอพูดอย่างหวาดกลัว กิตติศัพท์การหวงลูกสาวของคุณหญิงมาลัยวรรณนั้นขึ้นชื่อ ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยมาไม่มีใครกล้าจีบคุณหนูพริ้มพราว มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ตามจีบตามตื้อจนเธอใจอ่อน “ก็อย่าให้รู้สิ น้องพราว... พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำอะไรเกินเลยมากกว่านี้ พี่ขอแค่ทำให้น้องพราวมีความสุขได้ไหม” เขาเอ่ยปากขอเธอ พริ้มพราวมองเขาอย่างไม่เข้าใจ “พี่รัณย์จะทำอะไรคะ” “เดี๋ยวก็รู้...” เขาไม่ตอบกลับก้มลงจูบริมฝีปากบางของเธอต่อ พริ้มพราวพยายามดันตัวเขาออก แต่แรงเขาก็เยอะเสียเหลือเกิน เขาบดจูบจนเธออ่อนแรง มีแต่เสียงร้องครางในลำคอ ลิ้นฉ่ำของชายหนุ่มทำให้เธอซ่านไปหมดทั้งตัว เธอแอ่นกายเบียดเขาจนร่างทั้งสองแนบชิด อารัณย์ค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าของเธอออกทีละน้อย เขาไล่จูบไปทั่วจนเธอไม่รู้เลยว่าร่างกายตัวเองกำลังจะเปล่าเปลือย พริ้มพราวมัวแต่โฟกัสอยู่ที่รสจูบอันแสนหวาน อารัณย์ถอดเสื้อเธอออกจนเหลือเพียงเสื้อชั้นในสีชมพูหวานที่โอบอุ้มทรวงอกขนาดใหญ่เอาไว้ เขาครางเบาๆ ในลำคออย่างลืมตัว ดวงตาพร่าพรายไปหมด “พราว... สวยมาก” เขาเอ่ยปากชม พริ้มพราวเอามือปิดหน้าอกตัวเอง เธออายจนหน้าแดงก่ำ “พี่รัณย์...” “ขอพี่ดูหน่อยนะคนดี” เขาบอกแล้วดึงมือเธออออก พริ้มพราวใจเต้นแรง อารัณย์ปลดตะขอเสื้อชั้นใน ทรวงอกอวบลอยเด้งออกมา เขารีบสลัดเสื้อชั้นในสีชมพูออกจนพ้นร่าง ห***มสีชมพูกระเพื่อมไหวน้อยๆ ตามแรงหายใจหอบระรัวของเธอ “โอ... ขอพี่ชิมหน่อยนะคนดี” อารัณย์ไม่รอคำตอบจากเธอ เขาก้มลงดูดเลียห***มทั้งสองข้างสลับกันไปมา พริ้มพราวกัดริมฝีปากตัวเองแน่น เธอกลั้นเสียงร้องครวญครางในลำคอ เขาบีบคลึงหน้าอกอวบเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มแรงเป็นเคล้นหนักหน่วง เธอหายใจกระเส่า “อ่าส์ๆๆๆ พี่รัณย์... พี่รัณย์ขา... อื้อ...” เขาไล่จูบลงไปอีก จูบเรื่อยๆ ลงไปยังหน้าท้องแบนราบ เธอเกร็งท้องน้อยไปหมด เขาถลกกระโปรงทรงเอสีดำของเธอขึ้นแล้วเกี่ยวกางเกงชั้นในสีชมพูเช่นเดียวกับเสื้อชั้นในของเธอลงไปยังปลายเท้า “พะ... พี่... พี่รัณย์!” “อ้าขาก่อนสิคนดี” เขาตะล่อม พริ้มพราวส่ายหน้า “มะ... ไม่ค่ะ” เธอปฏิเสธ อารัณย์ยิ้มบาง เขาไม่ฟังเสียง แยกเรียวขาทั้งสองข้างออกจากกัน เขากดจูบกลีบกายสาวลงไปในทันใด พริ้มพราวร้องลั่น ตัวเกร็ง ขาเกร็งไปหมด เธอเงยหน้าขึ้นสูงอย่างเสียวซ่าน เสียว... ไปทั้งตัว เล็บเท้าจิกที่นอนแน่น น้ำหวานพรั่งพรูออกมาล้นปรี่ “อ๊า... อ๊ะ... อ๊าาาา” “อืมมม” “อะ... พะ... พี่... รัณย์...” เธอส่งเสียงพูดตะกุกตะกัก ในขณะที่อารัณย์ได้แต่มองดวงหน้าจิ้มลิ้มด้วยไฟพิศวาส เธอน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย ริมฝีปากบางแดงฉ่ำสั่นระริก เธอเอามือทั้งสองข้างจับหมอนที่หนุนหัวไว้แน่น “ฮะ... ฮือออ พี่รัณย์!” พริ้มพราวแอ่นสะโพกขึ้นยามที่เขาละเลงปลายลิ้นหนักหน่วง เพียงครู่เดียวเธอก็ลอยคว้างส่งเสียงกรีดร้องดังลั่น ตัวเกร็งกระตุกไปหมด อารัณย์เลียน้ำรักของเธอจนพอใจแล้วจึงผละใบหน้าออกมา เขาใช้นิ้วมือบดขยี้เกสรดอกไม้ต่อ พริ้มพราวเบิกตากว้าง “พี่รัณย์! อ๊ะๆๆๆ อ๊าาา” หญิงสาวตั้งรับไม่ถูกเมื่อต้องถูกรุกรานแบบต่อเนื่อง แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอได้จูบ ได้สัมผัส แต่เขาก็ไม่ปราณีเธอเลย อารัณย์ขยี้กลีบกายสาวสีชมพูสดหนักหน่วงจนน้ำรักไหลอาบนิ้วมือใหญ่ เธอร้องลั่นยามเสร็จสมอารมณ์หมาย “อ๊าาาา” เรือนร่างบางลอยเด่นแอ่นความสาวขึ้นสูงก่อนจะร่วงหล่นลงมายังฟูกนอนอีกครั้ง เธอหอบระรัว หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนหมดสิ้นเรี่ยวแรง อารัณย์ลุกขึ้นยืน เขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก “พี่รัณย์! จะทำอะไรคะ”​ เธอถามอย่างตื่นตระหนกเมื่อเห็นเขาเปลือยร่างตัวเอง “ช่วยพี่หน่อยคนดี” เขาบอกแล้วถอดกางเกงตัวเองออก พริ้มพราวเบิกตากว้างเมื่อเห็นความเป็นชายของเขาชีตรงมายังเธอ แก่นกายของเขาใหญ่โต มีไรขนตั้งแต่หน้าอกเรื่อยลงมายังหน้าท้องและกึ่งกลางร่าง พริ้มพราวรีบเอามือปิดตาตัวเองแน่น “พี่รัณย์! ยะ... อย่านะคะ” เธอถอยกรูด อารัณย์เดินไปยืนตรงหน้าหญิงสาว เขาดึงมือเธอออก พริ้มพราวเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มด้วยความหวาดกลัว “อ้าปาก” เขาสั่งเสียงอ่อนนุ่ม พริ้มพราวส่ายหน้า “ไม่ต้องกลัวคนดี อ้าปาก” เขาสั่งอีก เธอปิดปากแน่น เขาไม่รออีกต่อไปแล้ว มือหนาสาวความเป็นชายเข้าออกระรัว เขาเอาแก่นกายไปจ่อที่ริมฝีปาก พริ้มพราวเงยหน้ามองเขา พอเห็นสายตาแน่วแน่ของเขาแล้ว ทำให้เธอต้องยอมเปิดปากออก เขาสอดกายเข้าไปช้าๆ “อู... อูว...!” เธอร้องครางในลำคอ มองเขาอย่างขอความเห็นใจ เพราะท่อนกายของเขามันใหญ่คับปากจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก แต่อารัณย์ไม่สน เขาขยับกายเข้าออกโพรงปากของเธอ พริ้มพราวร้องลั่น พอเริ่มจับจังหวะของเขาได้ เธอก็เริ่มเป็นงาน “นั่นแหละคนดี อูย... ดูดอีกๆ” เขาเชียร์ พริ้มพราวทำตาม ยิ่งเห็นเขาเสียว เธอยิ่งดูดแรงขึ้นไปอีก อารัณย์เกร็งไปหมดทั้งตัว
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม