เมื่อสองพี่น้องได้เคลียร์ใจกันแล้ว กัสก็กลับเข้าไปเรียนตามเดิม เช่นเดียวกับบัวตองและปวินที่ต้องกลับมาทำหน้าที่ของตัวเอง วันนี้ผู้ป่วยเข้ามาไม่เยอะ เลยไม่ต้องทำอะไรมาก เมื่อถึงเวลาสี่โมงตรงก็ได้เวลาออกเวรและกลับห้องไปพักผ่อน แต่เนื่องจากรถของบัวตองเสีย เลยต้องเอาไปเข้าศูนย์ซ่อม ปวินจึงอาสามาส่งเธอที่ห้อง ก่อนจะใช้จังหวะนี้เคลียร์ใจกันถึงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น “ที่เธอไม่ยอมเปิดใจให้ฉันสักที เพราะคิดว่าฉันมีแฟนสินะ” เขาเดินตามเธอเข้ามาในห้องราวกับเป็นห้องของตัวเอง โดยที่บัวตองไม่ได้ห้ามเหมือนแต่ก่อน เพราะตอนนี้รู้แล้วว่าเขาคือผู้ชายที่ไม่มีพันธะใด ๆ กับใคร เธอจึงไม่ต้องรู้สึกผิดบาปอยู่ในใจตลอดเวลาอีก “ก็… ประมาณนั้น” บัวตองยอมรับออกมาตรง ๆ แต่ก็แอบหลบสายตาเพราะอับอายกับความคิดของตัวเอง และความโง่เขลาที่ตีโพยตีพายไปเองโดยไม่ถามให้กระจ่าง “แล้วทำไมตอนนั้นถึงไม่ถามฉันตรง ๆ ล่ะ” “ผู้ชายที

