ณ ร้านตัดผมแห่งหนึ่งที่อยู่กลางใจเมือง ปกติจะมีผู้คนหนาตาตลอด แต่เพราะเป็นช่วงที่ร้านใกล้จะปิด ทำให้ภายในร้านไม่มีลูกค้า เห็นเพียงแค่พนักงานกำลังเก็บกวาดข้าวของอยู่
“มาทำอะไรคะ”
พนักงานเงยหน้าขึ้นถามด้วยความแปลกใจ เพราะตอนนี้ปาเข้าไปเกือบจะหนึ่งทุ่มแล้ว ไม่คิดว่าจะมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการอีก
“มาตัดผมค่ะ พี่รับทำวิกผมด้วยใช่ไหมคะ”
“อ๋อ คือจะตัดแล้วเอาผมไปทำวิกเลยใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ”
บัวตองพยักหน้าเบา ๆ เพื่อตอบรับ
“ได้เลยค่ะ นั่งที่เก้าอี้เลย”
ช่างไม่รอช้า รีบจัดแจงเก้าอี้และเตรียมอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว เพราะเกรงว่าหากช้าจะยิ่งดึกกันไปใหญ่
“ทำวิกใช้เวลานานไหมคะ”
บัวตองวางกระเป๋าลงข้างตัวพร้อมกับหย่อนก้นนั่ง
“ประมาณหนึ่งถึงสองเดือนจ้ะ แล้วแต่คิว แต่ช่วงนี้คนทำน้อย เดือนเดียวก็น่าจะเสร็จ”
“โห”
เธอถึงกับอุทานออกมา เพราะไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้
“เร็วกว่านี้ไม่ได้เหรอคะ”
“น้องรีบใช้เหรอคะ
