หลังจากเรียนจบ บัวตองกลับมาบ้านที่อยู่ขอนแก่นทันที เพราะต้องการจะกลับมารักษาแผลใจที่เจ็บช้ำ และที่สำคัญ ในวันที่ชีวิตประสบความสำเร็จ เธออยากจะกลับมากอดพ่อและแม่ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการก้าวเข้าสู่เส้นชัยในครั้งนี้
“เฒ่า แมนไผมานั่น ไปเบิ่งดู้ล่ะ” (พี่ ใครมาน่ะ ไปดูซิ)
เสียงของป้าทองใบดังขึ้นที่โซฟาไม้ในตัวบ้าน เพราะได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ต้นมะม่วง
กำนันอ่วม ผู้เป็นสามีกำลังรดน้ำต้นไม้ที่แปลงผักข้างบ้านชะเง้อคอมองก่อนจะเดินเข้าไปปิดก๊อกน้ำ
“แม่นผู้ได๋น้อ” (ใครนะ)
ชายร่างสูงใหญ่อายุใกล้เลขหกสิบ ทว่ายังหนุ่มยังแน่นร่างกายกำยำแข็งแรงท่อนบนเปลือยเปล่า ท่อนล่างมีเพียงผ้าโสร่งสีแดงแซมน้ำเงินพันรอบเอวเอาไว้ เพราะกำลังเตรียมตัวจะเข้าไปอาบน้ำ
“มาส่งพัสดุจ้า”
สาวสวยในชุดกางเกงยีนรัดรูปเสื้อยืดสีขาวเดินลงมาจากรถเก๋งพร้อมกับส่งยิ้มร่าทักทาย
“เอ้า…”
กำนันอ่วมเกือบจะเชื่อไปแล้ว ทว่าพอเพ่
