ใต้แสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันหยุด สวนมะพร้าวน้ำหอมที่เคยเงียบสงบ แต่ทันทีที่เด็กชายหน้าเหมือนวัยสองขวบโผล่มา ความสงบก็หายวับไป
“จับจุ้งๆๆๆ” เสียงคิณณ์กับจิณณ์ตะโกนแข่งกันลั่นสวนมะพร้าวน้ำหอม แต่ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ลงไปในร่องสวน เสียงลุงเด็กปั๊มก็ดังขึ้นเสียก่อน
“ไม่รอลุงเลย” เสียงร้องบอกของแบล็คเวลส์ที่กำลังเดินข้ามไม้กระดานที่พาดร่องน้ำอย่างคล่องแคล่วราวกับลูกหลานชาวสวนโดยกำเนิด หลังจากเจอกันที่ปั๊มน้ำมันเขาก็ขับรถตามมาทันที
“ยุงแบล็คเวนเย็วๆ เยยฮับ” สองหนุ่มน้อยกวักมือเรียกคนเป็นลุงหย็อยๆ
“ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลย” เพียงออหันไปมองชายหนุ่มที่แวะเวียนมาที่นี่บ่อยครั้งราวกับเป็นบ้านอีกหลังของตัวเองด้วยใบหน้าบึ้งตึง เพราะยังคงไม่พอใจอีกฝ่าย
“ก็เจ้าของปั๊มไม่ไปคุม ก็เลยโดดงานซะเลย วันนี้ลูกสาวผู้ใหญ่บ้านหมู่แปดมาเติมน้ำมันตั้งสามรอบด้วยนะ” แบล็คเวลส์ยักไหล่เบาๆ ก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้เอ่ย
