เธอก้าวเดินออกจากลิฟต์มายังล็อบบี้ของคอนโด เธอเห็นว่าเสือนั่งอยู่ตรงโซฟายาวด้านใน มีบอดี้การ์ดสองคนคอยดูแลอยู่ด้านหลัง ในมือของเธอมีโทรศัพท์กำลังพูดคุยกับปลายสาย วันนี้เขาสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ เข็มขัดหนังราคาแพงขัดเงา กางเกงสแล็คสีดำ และรองเท้าขัดเงาสีดำ ทำให้เขาดูหล่อเหลาและสุขุมมาดแมนอย่างมาก อีกทั้งเขายังคงเซตผมเนียบเช่นเคย ไม่ช้าเขาก็วางสายโทรศัพท์หันมามาหาเธอด้วยรอยยิ้ม “อรุณสวัสดิ์ แพรโอเคไหม” เขาเอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม และลุกขึ้นยืน “อรุณสวัสดิ์ค่ะ แพรโอเคค่ะ” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ “พี่จะพาแพรไปดื่มกาแฟมุมถนนก่อนไปทำงาน” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาพูดสนิทสนมต่อหน้าบอดี้การ์ดแบบนี้ เธอเองก็รู้สึกเขินอายเช่นกัน “ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าแดงๆ” เขาเอ่ยถามเธอด้วยความสงสัย “เปล่าค่ะ ไปดื่มกาแฟก่อนก็ได้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอเป็นว่าเขาเผยรอยยิ้ม แล้วสวมแว่นตาสีดำราคาแพง เขาเดิ

