แพรไหมก้าวเดินเข้ามาในห้องของเสือ เธอวางกาแฟบนโต๊ะทำงานตรงที่ว่าง แล้วก้าวเดินไปจัดแฟ้มเอกสารให้เข้าที่เข้าทาง เสือก้าวเดินเข้ามาในห้องมองเธอที่กำลังจัดกองเอกสารอย่างเป็นระเบียบบนชั้น
“งานการกุศลคืนนี้ พี่จะพาเธอไปนะ” เขาเอ่ยบอก แล้วก้าวเดินมานั่งบนเก้าอี้
“แพรไปเองก็ได้ค่ะ” แพรไหมเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
“ไปด้วยกันจะได้ไม่เปลืองค่าน้ำมันอย่างไงเล่า” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
“ก็ได้ค่ะ”
หลังเลิกงานบ่ายสามเพื่อเขาต้องกลับไปแต่งตัวที่คอนโด เธอเองก็ต้องกลับตามคำสั่งของเขาด้วยเช่นกัน
“ไปที่คอนโดก่อนนะ เธอจะได้แต่งตัว เสื้อผ้าอยู่ในตู้เลือกใส่ได้เลย” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่อยู่ในลิฟต์ลงไปสู่ชั้นล่าง
“ขอบคุณมากค่ะ แต่แพรมีเสื้อผ้าอยู่แล้ว” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาเผยรอยยิ้มโดยไม่พูดอะไร
เธอและเขานั่งรถจนถึงคอนโด เธอขึ้นลิฟต์ไปในชั้นของเธอจนกระทั้งลิฟต์เปิดออก เธอจึงก้าวเดินออกไป แล้วหันกลับมามอง
