งานใหม่

“หยุดนะสร” ศรันย์มาทันเห็นมณิสรจะตรงเข้าหาชัชชุอรด้วยความโกรธ ชายหนุ่มเข้ามายืนขวางสองแม่ลูกไว้ “ถ้าสรยังไม่หยุดคุกคามคนอื่น พี่จะส่งชื่อสรเป็นบุคคลต้องห้ามห้ามเข้ามาในเขตโรงพยาบาลอีก” “พี่บอล สรยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย ทำไมพี่เห็นนังนี่ นังคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าดีกว่าสรคะ สรเป็นลูกเจ้าสัวเกียรติแต่ถูกนังนี่มันด่าทำไมพี่บอลไม่ห้ามมัน” มณิสรเป็นลูกเจ้าสัวเกียรติ เศรษฐีในแวดวงธุรกิจอาหารกระป๋องชื่อดัง “พี่ห้ามใครด่าใครไม่ได้ แบบที่พี่ห้ามสรด่าเขาไม่ได้ไง แต่ถ้าจะมีการทำร้ายร่างกายกันพี่มีสิทธิ์ให้สรออกจากสถานที่ตรงนี้” เพราะเขาไม่ใช่นายแพทย์ทั่วไป แต่ศรันย์เป็นผู้บริหารและมีหุ้นในโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้ด้วย “ส่วนเรื่องที่ว่าชุเป็นคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า พี่ไม่ได้แคร์ เรื่องนี้ทำอะไรพี่ไม่ได้และไม่มีผลอะไรกับครอบครัวพี่” “พี่ไม่แคร์แน่เหรอคะ แล้วเราจะได้รู้กันว่าพี่ไม่แคร์” มณิสรทิ้งท้ายก่อนจะออกไปจากห้องพักของศรันย์ ศรันย์มาส่งชัชชุอรและลูกที่บ้านในเวลาต่อมา “พี่ขอโทษนะที่สรเข้ามาวุ่นวาย พี่จะสั่งห้ามคนไม่ให้สรเข้ามาในโรงพยาบาลอีก” เขากล่าว “อย่าให้ถึงขนาดนั้นเลยค่ะ โรงพยาบาลควรเป็นที่ที่ไม่แบ่งแยกใคร” ชัชชุอรไม่อยากสร้างศัตรูมากไปกว่านี้ การที่เธอลุกมาตอบโต้มณิสร ก็เป็นแค่การบอกฝ่ายนั้นว่าเธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรได้ตามใจชอบอีกแล้ว “ครับ” ศรันย์รับคำ เขาคิดเรื่องนี้ด้วยความหนักใจ เห็นที่ต้องปรึกษามารดาจริงจัง มณิสรดูจะไม่รู้สถานะของตัวเองเลย ไม่ว่าเขาจะชอบชัชชุอรหรือไม่ ชายหนุ่มก็ไม่ชอบใจที่มณิสรทำเช่นนี้ จากนั้นดูเหมือนว่าชัชชุอรจะมีชีวิตสงบสุขไปเวลาผ่านไปอีกสองเดือน ลูกหมีอายุครบหกเดือนและเธอเริ่มไปช่วยงานของไอยวรินทร์ที่โรงแรมฉัตรเพชร ศรันย์ยังคงติดต่อเธอสม่ำเสมอ เขาจะมาที่บ้านเธอหรือไปที่ร้านดอกไม้เฉลี่ยพบกันสัปดาห์ละครั้ง ส่วนมณิสรหายเงียบไปจนเธอเริ่มสบายใจ ชัชชุอรไปทำงานที่ฉัตรเพชรสัปดาห์ละสามวัน วันละ 4 ชม. โดยที่มีผู้ช่วยซึ่งเป็นหญิงสาวที่เรียนจบมาทางเทคโนโลยีอาหารที่เรียนจบมาประมาณหนึ่งปีชื่อชมพูนุท สองสาวเข้ากันได้ดีและชมพูนุทสามารถช่วยงานเธอได้ดีมาก “สวัสดีค่ะพี่ชัชชุอร นุทขอเรียกพี่สั้นๆ ว่าพี่ชัชนะคะ ดูสวยสตรองดี” เธอฟังแล้วก็ขำ แต่ก็ไม่ว่าอะไรสาวรุ่นน้องคนนี้ เธอดูมีเอกลักษณ์ของตัวเองและน่ารักดีมาก ศกุนตลาคลอดบุตรชายแล้ว ลูกชายของเธออายุห่างกับลูกหมีเพียงหกเดือน มณิสรแสดงความยินดีกับเพื่อนแต่เธอก็บอกข่าวที่ทำให้เพื่อนไม่สบายใจ “นังคนนั้นมันท้องตอนที่กลับมาไทย ฉันสงสัยว่ามันท้องกับคุณทัพพ์” “ไม่จริงน่ะ ถ้ามันท้องกับพี่ทัพพ์มันก็ต้องบอกเขา มันหาโอกาสจับเขาอยู่แล้วนี่” ศกุนตลาแย้งเพื่อน “มันอาจจะเลิกคิดจับคุณทัพพ์ไปแล้ว เพราะตอนนี้มันกำลังคั่วพี่บอลพี่ชายเธออยู่” มณิสรบอกเพื่อน “พี่บอลไม่ใช่คนที่ใครจะจับง่ายๆ เธอตื๊อเขามาตั้งหลายปียังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย” ศกุนตลาตอกย้ำยิ่งทำให้มณิสรยิ่งแค้นเคือง “ใช่ แต่เธอรู้ไหมว่าตอนนี้เขากางปีกปกป้องมันจนคนทั้งโรงพยาบาลซุบซิบกันว่าเขาเป็นพ่อของลูกนังนั้น ฉันถามพยาบาลมาเขาดูแลมันเป็นพิเศษตั้งแต่ตอนที่มันท้องโตๆ จนตอนนี้ก็ยังเทียวรับเทียวส่งมันอยู่” “งั้นมันน่าจะท้องกับพี่บอลมากกว่า แต่พี่บอลเขาคงดูแลมันแค่นั้นไม่ได้ออกหน้าออกตา ไม่ได้พามันเข้าบ้านเธอจะเดือดร้อนอะไรล่ะสร” ศกุนตลาบอกปัด เธอไม่เชื่อเด็ดขาดว่าลูกของชัชชุอรคือลูกของทัพพ์ ดังนั้นการปัดให้เด็กคนนั้นเป็นลูกของใครคนอื่นไปซะ มันทำให้เธอสบายใจที่สุด “อ้อ สรอย่าบอกเรื่องนี้ให้พี่ทัพพ์รู้นะว่ามันมีลูก เขาจะต้องไม่รู้เรื่องนี้” เธอย้ำเรื่องนี้กับมณิสรก่อนจะวางสายไป Frozen Cake ภายใต้การบริหารงานการผลิตของชัชชุอร และบริษัทชินณ์โปรดักส์เป็นผู้ทำการตลาดและจัดจำหน่าย สามารถทำยอดได้ตามเป้าที่ไอยวรินทร์วางแผนไว้ภายในหนึ่งปีของการเปิดตัว “เดี๋ยวพี่จะปิดออฟฟิศพาพนักงานไปเที่ยวที่พัทยา ไปด้วยกันนะชุ” ไอยวรินทร์พูดในที่ประชุม วันนี้เป็นการประชุมย่อยมีเพียงเธอ ไอยวรินทร์และชินณ์ สามคนที่คุยกัน “ถ้าชุไปคงต้องพาลูกไปด้วยค่ะพี่ริน” ตอนนี้ลูกหมีอายุครบหนึ่งขวบแล้ว เธอเองก็อยากไปเปิดหูเปิดตาบ้างเหมือนกัน “ก็ไปสิครับน้องชุ ลูกหมีน่ารักออกใครๆ ก็ชอบ” ชินณ์พูดขึ้นมานัยน์ตาพราวระยับ เขาเป็นคนมีเสน่ห์มาก “น่ารักจนพี่อยากมีลูกของตัวเองเลยล่ะ” เขาหัวเราะในขณะที่ไอยวรินทร์ค้อนเล็กๆ “ตกลงไปนะชุ พี่เหมารถตู้ไปหลายคัน หรือว่าชุจะเอารถไปเองก็ได้” ไอยวรินทร์ย้ำ “ไปก็ได้ค่ะ แต่ชุคงขับรถไปเองนะคะเผื่อลูกหมีร้องโยเย จะได้ไม่รบกวนคนอื่น” เย็นวันก่อนเดินทางไปพัทยาเธอคุยโทรศัพท์กับศรันย์ ช่วงนี้เขางานยุ่งไม่ค่อยมีเวลามาแต่ก็ยังโทรหาสม่ำเสมอ “ชุอยากไปเหรอ แล้วใครจะช่วยดูลูกหมีล่ะ” เขาไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ “ไปกันหลายคนไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่พัทยาเองพนักงานก็ไปด้วยตั้งหลายคน” “ให้พี่ตามไปด้วยไหมครับ พี่เป็นห่วง” “พี่บอลงานยุ่งไม่ใช่เหรอคะ ไม่ต้องหรอกค่ะ” “พี่มีประชุมพรุ่งนี้ งั้นชุล่วงหน้าไปก่อนเดี๋ยวพี่ตามไปอีกวัน” เขาสรุป ตอนแรกหญิงสาวจะขับรถไปเอง แต่คนอื่นในออฟฟิศต่างบอกว่า “ไปรถตู้ด้วยกันเถอะค่ะพี่ จะได้เล่นกับลูกหมีมีคนช่วยเลี้ยงตั้งหลายคน” เธอจึงเห็นด้วยว่าการไปหลายคนน่าจะดีกว่าในวันเดินทางรถตู้จึงมารับชัชชุอรที่บ้านหลังจากที่ไปรับทุกคนที่โรงแรมแล้ว “ไปกับรถตู้ดีแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ตามไปแล้วชุกลับกับพี่ก็ได้” ศรันย์พูดด้วยความสบายใจ เมื่อพวกเธอไปถึงพัทยา หลังจากที่เอาของเก็บในห้องพักซึ่งเธอได้พักห้องเดียวกับชมพูนุท ทุกคนก็เริ่มต้นด้วยการไปเที่ยวสวนนงนุชก่อน ลูกหมีชอบปลาช่อนอเมซอนมาก เด็กชายดูปลาตัวใหญ่ขนาดเมตรกว่าๆ แล้วส่งเสียงร้องด้วยความชอบใจ “ถ้าลูกหมีชอบแล้วจะทำไง เลี้ยงที่บ้านไม่ได้นะลูก” ไอยวรินทร์หัวเราะ เธอรับหลานชายไปอุ้ม “ก็ไม่ยากนะ ขุดบ่อสักสิบเมตรก็น่าจะพอ” ชินณ์พูดเขามองเด็กชายอย่างเอ็นดูเป็นพิเศษ พลางนึกในใจว่าคนเป็นพ่อของเด็กจะรู้ไหมว่าลูกชายน่ารักแค่ไหน บ่ายวันนั้นเกิดความวุ่นวายนิดหน่อยเมื่อชมพูนุทเป็นลม แต่โชคดีที่ภากรสามีของเธอมาเร็วและพลอยทำให้ได้รู้ด้วยว่าสาวรุ่นน้องกำลังตั้งครรภ์ ชมพูนุทมาเก็บของภายในห้องพักที่ตอนแรกจะพักด้วยกันเพราะเธอต้องไปพักห้องเดียวกับภากร คืนนั้นชัชชุอรลงมาทานอาหารค่ำที่ห้องอาหารข้างล่าง เธอพบว่าหลายคนมองเธอแล้วซุบซิบกันแปลกๆ “มีอะไรกันเหรอคะพี่ริน” หญิงสาวถามอย่างอดไม่ได้