จะอะไรล่ะ งานอดิเรกของไอ้ปรเมศ โทรมาขิงเรื่องเมียให้คนอื่นฟัง ซึ่งระยะหลังๆ คนที่ตกเป็นเหยื่อของมันก็คือเขา ผู้ที่ถูกทุกคนซ้ำเติมอย่างหน้าชื่นตาบานว่า…โดนเมียทิ้ง
“เอ้า! ไอ้เวรนี่! กูคิดถึงเพื่อน อยากจะคุยกับเพื่อนอย่างมึงบ้างไม่ได้หรือไง”
ประโยคในตอนท้ายดึงดราม่าได้แบบปรเมศการละครฉิบหาย
“ตอแหล!”
เสียงกระด้างตอกกลับทันควัน แต่นอกจากคนถูกด่าจะไม่สะดุ้งสะเทือน ยังมีหน้ามาลอยหน้าลอยตายิ้มร่าผ่านหน้าจอไอแพด ไอ้เวรนั่นท่าจะบ้าเข้าทุกวันตั้งแต่เมียมันท้องลูกอีกคน
“อารมณ์ไม่ดีเหรอ”
ถามเพื่อ! ก็เห็นๆ อยู่
“มีตาก็ดูหน้ากูเอาเอง”
“โอ๊ะโอ…สงสัยจะเป็นบ้าเพราะเมียทิ้ง คนนิสัยไม่ดี เมียก็ไม่อยากอยู่ด้วยแบบนี้แหละเนอะ…เมียจ๋า”
ปรเมศยังไม่วายหลอกด่าเขา หนำซ้ำยังขิงเล็กๆ ด้วยการดึงเมียมาร่วมเห็นดีเห็นงาม แต่ไม่ยอมให้ออกกล้องนาน เพราะหวงเมียเหมือนหมาบ้า
แต่ไอ้คำว่า…เมียทิ้ง มันจะย้ำหาพ
