ไม่ใช่ว่าเล่นแง่ แต่บูรณิมาอยากไปจากเขาจริงๆ ต่อให้รู้ความจริงว่าฟ้าใสก็เป็นลูกของเธอด้วย เธอก็ยังอยากไปจากเขาอยู่ดี ให้ลูกอยู่กับเขาเหมือนเช่นที่ผ่านมา ส่วนเธอก็ไปตามทางของเธอน่ะถูกแล้ว ทำแบบนี้มันดีกับทุกฝ่าย ถึงแม้แทบจะขาดใจเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องพลัดพรากจากลูกสาวอีกหน แต่ถ้าจะให้ทนอยู่ร่วมกันกับเขา บอกเลยว่าตอนนี้เธอทำใจไม่ได้จริงๆ เขากับเธอจะอยู่ร่วมกันได้อย่างไร ในเมื่อในใจของเขายังคงแค้นแม่เธออยู่
“ป๋าคิดว่าเราดีกันแล้วซะอีก”
จักรพรรดิทำหน้าฉงน ที่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองเพราะก่อนหน้าในทุกวันที่เขามาหาเธอในช่วงค่ำ ทั้งคู่กินข้าวด้วยกัน พูดคุยกันแทบจะเกือบเป็นปกติ ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีท่าทีมึนตึงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับเมินเฉยเช่นแต่ก่อน ฉะนั้นเขาจึงตีความหมายว่าสถานการณ์ระหว่างทั้งคู่กำลังดีขึ้นเป็นลำดับ
“อย่ายื้ออีกเลย เราสองคนควรแยกย้ายไปทางใครทางมัน”
เธอเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว
