“มากอดม่อนก่อนก็ได้”
คนรับหน้าที่ดูแลหลานในระหว่างที่พี่ชายไปตามง้อเมียเอ่ยอย่างยิ้มๆ พลางกางแขนออกรอให้ซาลาเปาน้อยโถมตัวเข้าหา แต่กลับต้องผิดหวัง เมื่ออีกฝ่ายเบ้หน้าทำปากยื่น
“ม่ายเอา…ม่อนกอดม่ายอุ่นเหมือนแม่จ๋า”
“เอ้า! แล้วเวลานอน ตัวมากอดเค้าทำไม”
หญิงสาวแสร้งยกแขนกอดอกทำหน้าบึ้ง
“ม่อนกอดอุ่นกะดั้ย…แต่น้อยก่าแม่จ๋า”
เจ้าก้อนแป้งจอมฉลาดรีบประจบเอาใจ เมื่อเห็นว่าผู้เป็นอาทำท่างอน ความอยู่เป็นของยายตัวกลมทำให้ม่อนฟ้าหัวเราะร่วน ก่อนจะรวบร่างจ้ำม่ำเข้าไปกอดแนบอก แล้วปลอบโยนแกมหลอกล่อ จนเด็กน้อยผล็อยหลับไปในยามบ่าย
ครั้นถึงวันกำหนดกลับของศรีจิตตรา บูรณิมาก็ลุกมาทำกับข้าวแต่เช้า โดยเลือกทำแต่ของโปรดของอีกฝ่ายล้วนๆ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ทั้งคู่ถึงจะมีโอกาสได้กินข้าวร่วมกันอีก หลังจากกินข้าวด้วยกันอย่างมีความสุขจนอิ่มแปล้ ศรีจิตตราก็นอนผึ่งพุงอยู่พักใหญ่ แล้วถึ
