กลับถึงบ้านคนท้องก็หิวจนตาลาย แต่เหนื่อยและเพลียมากจนไม่มีแรงลุกไปทำอะไรทั้งสิ้น ฉะนั้นหน้าที่ทำกับข้าวจึงตกเป็นของจักรพรรดิ ต่อให้บูรณิมาจะเอ่ยค้านว่าไม่ต้อง เดี๋ยวเธอจะทำกินเอง หนำซ้ำยังไล่ให้เขากลับไปบ้านพักของเขา แต่พ่อคุณก็ยังทำหูทวนลม บอกให้เธอรอสักพัก จากนั้นเขาก็รีบเข้าครัวไปทำไข่เจียวให้ วันนี้ทางสะดวก เพราะยายละไมไปประชุมที่บ้านของพ่อผู้ใหญ่ กว่าจะกลับก็คงเป็นช่วงดึกๆ
“กับข้าวเสร็จแล้วครับ”
กลิ่มหอมฉุยที่ลอยมาเตะจมูกทำให้คนท้องทนนิ่งเฉยไม่ไหว ปรายตามองจานไข่เจียวสีเหลืองอร่ามนุ่มฟูน่ากินที่อีกฝ่ายถือออกมาจากในครัว แล้วลุกไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวอย่างไม่อิดออด
“เอ่อ…ป๋าทำเป็นแต่ไข่เจียว บี๋พอกินได้ไหม”
พ่อครัวจำเป็นถามด้วยท่าทีอายๆ แต่เต็มไปด้วยความใส่ใจ พลางเลื่อนจานไข่เจียวมาวางลงตรงหน้าเมียรัก จากนั้นก็หันไปตักข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งอุ่นเสร็จมาวางลงข้างจานไข่เจีย
