บทที่ 6
รักน้องเขา..แต่
คอนโดแอริน
ห้องสี่เหลี่ยมภายในตกแต่งด้วยโทนสีขาว ในวินาทีต่อมาเท้าก้าวบนพื้นปูลายหินอ่อนเข้าไปใกล้กับโซฟากลางห้อง แอรินวางถุงกระดาษแบรนด์เนมลง มือเล็กออกแรงนวดคลึงหัวไหล่ของตัวเองแผ่วเบา เธอถือของทั้งหมดขึ้นมาบนห้องเพียงลำพัง ทว่าวินาทีต่อมาแอรินกลับฉีกยิ้มกว้างด้วยความคาดไม่ถึงว่าผู้ชายคนนั้นจะซื้อของให้มากมายขนาดนี้
“นังชะนี ทำอะไรอยู่”
“เรามาทำงานกันเถอะ” เสียงจากประตูหน้าห้อง ดึงความสนใจจากผู้หญิงตัวเล็กให้หันไปมอง นัยน์ตาคู่สวยฉายแววความตื่นเต้นอย่างโจ่งแจ้ง
“นี่มึงไปรวยมาจากไหน ซื้อของมาเยอะแยะเลย” เพื่อนอย่างเขตเอ่ยถามขึ้น พลางเดินมานั่งลงด้านข้างกายของเธอ
ส่วนลิลลี่ยกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มาวางบนโต๊ะกลางห้อง แม้ใบหูทั้งสองข้างจะฟังสิ่งที่เพื่อนๆ พูด แต่สายตาของลิลลี่จ้องหน้าจอแสงสีฟ้า
“กูไม่ได้ซื้อเองค่ะ พอดีว่ามีคนใจดีซื้อให้”
“คนใจดีที่ว่า อย่าบอกน
