บทที่ 5เดินหน้าจีบน้อง 2

รถยนต์คันนี้แล่นบนท้องถนนยามกลางวัน ซึ่งมีรถวิ่งผ่านไปผ่านมาไม่ติดขัดมากนัก จนในที่สุดรถยนต์หรูตบไฟเลี้ยวเข้ามาในลานจอดรถชั้นวีไอพีของห้างสรรพสินค้า ดึงความสนใจของแอรินให้รีบกวาดมองบรรยากาศรอบด้าน “นี่พาพี่มาห้างเหรอ” แอรินถามด้วยน้ำเสียงน่าตื่นเต้น “หิวข้าวจะตายแล้ว รอตั้งนานรู้ไหม” “งื้อ ขอโทษค่ะ พี่ขอโทษที่ทำให้รอนานนะ” “นี่เหรองานของเธอ มีผู้ชายเข้ามาหาแถมยังชวนให้เอาเต้าไต่อีกต่างหาก” พระศุกร์ขยับปากถาม ทว่าสายตาคมคู่นั้นมองแต่ถนนเบื้องหน้า “ไม่ใช่นะ พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคิดอะไร แต่พี่ก็ทำหน้าที่ของตัวเองเต็มที่แล้ว” “แล้ววันนี้อยากได้อะไร เดี๋ยวซื้อให้” “พระศุกร์พูดจริงเหรอ พี่อยากได้อะไรก็จะซื้อให้จริงเหรอคะ” “ใช่ ถือว่าให้เป็นของขวัญคนเก่ง” ใบหูของเธอแดงก่ำ ริมฝีปากรูปกระจับเม้มเข้าหากันแน่น แถมจังหวะการเต้นของหัวใจรัวแรง เธอเอาแต่นั่งกุมมือแน่นจนในตอนนี้เองรถยนต์จอดนิ่งสนิท แอรินรู้ตัวอีกทีก็เมื่อพระศุกร์ปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองออก ไม่ทันที่มือเรียวจะเลื่อนลงไปปลดเข็มขัด จู่ๆ ก็ถูกมือหนาของเขาเอื้อมมาจับเอาไว้ก่อน “เอ่อ..” “ไม่ว่าจะกระเป๋า เครื่องสำอางหรือเสื้อผ้า เธออยากได้ก็แค่เอาบัตรไปใช้นะ” “ให้จริงๆ เหรอ พี่สามารถซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ เหรอคะ” “อยากได้อะไรก็ซื้อ แต่ไปกินข้าวก่อนหิวแล้ว” “โอเคค่ะ” แอรินตอบ ชายหนุ่มร่างสูงสวมเสื้อยืดสีขาวคู่กับกางเกงขายาวสีดำดูสุขุมและนุ่มลึก เส้นผมสีดำขลับขับดวงหน้าคมคายยามที่เคลื่อนไหวเข้ามาในห้างสรรพสินค้า ด้านข้างกายหยาบสตรีรูปร่างเล็กกำลังมองหาร้านอาหาร เพราะเธอและเขายังไม่ทันมีอะไรตกถึงท้อง เข็มนาฬิกาชี้มาจุดเดียวกันบ่งบอกว่าตอนนี้เที่ยงตรงพอดี “กินร้านนี้ดีไหม พระศุกร์อยากกินอะไร” “ร้านนี้ก็ได้ บอกแล้วไงวันนี้จะตามใจเธอ” “น่ารักที่สุดเลยค่ะ” “เสร็จแล้วก็ไปซื้อของ พอดีผมจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่น่ะ” “โอเค งั้นพระศุกร์มีธุระต่อสินะ งั้นพี่จะรีบเลือกรีบกลับ” คนตัวเล็กพยักหน้ารับจากนั้นทั้งคู่ย้ำเข้าไปภายในร้านอาหาร หลังจากนั้นก็ไปซื้อของต่อ เมื่อร่างสูงเอ่ยปากบอกแอรินก็หยิบสิ่งที่ต้องการโดยมีพระศุกร์เป็นคนจ่ายเงินให้ ทั้งหล่อทั้งสายเปย์แบบนี้ทำเอาใจอ่อนระทวยไปหมด พระศุกร์กลับเข้ามาบ้านในรอบสัปดาห์ ทว่าบรรยากาศดูเงียบสงบคล้ายกับไม่มีคนอยู่ สายตาคมมองหาร่างของผู้เป็นแม่พร้อมกับสาวเท้าไปยังห้องครัว ซึ่งอยู่ถัดเข้าไปอีกแถมยังเป็นอย่างที่คิดแม่ของพระศุกร์กำลังอบขนมอยู่ในครัว “ทำอะไรอยู่เหรอครับ” ฟอด น้ำเสียงเรียบเอ่ยวาจาถาม พระศุกร์โน้มใบหน้าลงมาสูดดมแก้มเนียนฟอดใหญ่ กลิ่นหอมแป้งหอมอ่อนๆ แสนคุ้นเคย ในวินาทีต่อมาพระศุกร์โอบกอดลำตัวของแม่ “กว่าจะกลับบ้านได้นะ ตั้งแต่เรียนมหาลัยไม่เคยคิดถึงแม่เลย” “ก็ผมเรียนครับ กว่าจะหาเวลากลับมาได้ก็มีแค่วันหยุด” “ที่ไม่กลับบ้านเพราะติดเรียน หรือว่ามีสาวกันแน่” “สาวที่ไหนจะสวยเท่าแม่ครับ แล้วนี่ทำอะไรอยู่” ใบหน้าหล่อกระซิบถามข้างใบหู กลิ่นหอมของขนมปังตลบอบอวลภายในห้องครัว เรียกน้ำลายได้เป็นอย่างดี “ทำขนม รอน้องกลับมาก่อนนะอีกไม่นานก็เลิกเรียนแล้ว” “นี่แม่อยู่บ้านคนเดียวเหรอ” “ใช่ วันนี้บัวชมพูจะมาหาด้วยนะ คิดถึงน้องไหมลูก” “คิดถึงสิ น้องสาวผมน่าจะโตแล้ว มาได้เจอกันตั้งนาน” “ก็ทำไงได้ น้องย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดกับครอบครัว ตอนเด็กๆ นะ เราตัวติดน้องจนแทบไม่อยากแยกจากกัน” “งั้นมาครับ ผมช่วยเอง” “เอ๊ะ ทำไมแขนลูกเลอะลิปสติกหมดเลยเนี่ย” อันดาเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าท่อนแขนแกร่งของลูกชายเต็มไปด้วยลิปสติกหลากสี “พอดีว่าพาคนรู้จักไปลองลิปครับ” “คนรู้จักหรือว่าสาวกันแน่ จะมีใครให้สาวลองลิปบนแขนตัวเอง” “เอาไว้ผมมีแฟนจะพามาเปิดตัวนะครับ” “จ้า แม่จะรอดูหน้าว่าที่ลูกสะใภ้” อันดาตอบกลับลูกชาย ก่อนจะผละลำตัวออกเพื่อเปิดดูขนมปังที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ ส่วนพระศุกร์เคลื่อนตัวไปล้างไม้ล้างมือ “ให้ผมช่วยอะไรไหม” “อันนี้ผสมแป้งให้แม่หน่อย แม่จะทำเพิ่มรอต้อนรับน้องบัวชมพู” “แล้วนี่ไอวาเป็นไงบ้างครับ การเรียนของน้อง” “ช่วงนี้ติดเรียนภาษากับเปียโน ขอพ่อเรียนเสริมเยอะเลยนะ” “ยังเหมือนเดิมสินะ น้องสาวผมเนี่ยมีแววจะมีแฟนบ้างไหมครับ” “ไม่ต้องพูดถึงน้องเลยนะ เราเองนั่นแหละไม่เคยมีแฟนเลย” “ก็ผมยังไม่เจอคนที่ใช่ แล้วตอนนี้คิดว่าอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้วครับ” ขณะที่ร่างสูงของพระศุกร์ตอบแม่ของตัวเอง แต่สองมือยังคงวุ่นกับการเตรียมแป้งทำขนม เพราะตอนเด็กๆ พระศุกร์ช่วยแม่ทำอาหารบ่อยๆ เรื่องแค่นี้ก็กลายเป็นเรื่องง่ายดาย แป้งสีขาวเทลงผสมกับไข่ไก่ตีให้เข้ากัน ทว่าวินาทีต่อมาบนดวงหน้าหล่อเต็มไปด้วยฝุ่นแป้งสีขาว อดไม่ได้เลยที่อันดาจะอมยิ้มตาม มือของแม่เอื้อมมาปัดเศษแป้งสีขาวบนใบหน้าของลูกชาย ไม่ว่าพระศุกร์จะโตขนาดไหนในสายตาของแม่ก็ยังคงเป็นเด็กเสมอ “เลอะเหมือนเด็กเลยนะ ลูกชายแม่โตขนาดนี้เลยเหรอ” “ลูกชายแม่โตแล้วนะครับ แถมหล่อจนสาวติดเลย” “จ้า ยอตัวเองเก่งจังนะ แต่แม่ไม่เห็นจะพาแฟนมาเปิดตัว” “หล่อๆ แบบนี้ขอเลือกก่อนครับ” พระศุกร์ตอบด้วยน้ำเสียงเย็น สองตาคู่นั้นจ้องมองสิ่งที่ตัวเองกำลังตั้งใจทำเบื้องหน้า อายุเขาแค่นี้เองจะรีบมีไปทำไมกันแฟน ****