บทที่ 1รูปไม่ว่อนเน็ตแล้วเหรอ

บทที่ 1 รูปไม่ว่อนเน็ตแล้วเหรอ แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามากระทบพื้นกระเบื้องปูนลายหินอ่อนคนตัวเล็กลุกขึ้นนั่งบนเตียงขนาดคิงไซซ์ แอรินบิดขี้เกียจไปมาเล็กน้อยทว่าเธอกลับรู้สึกมึนหัวมือขาวซีดยกขึ้นมากุมขมับ ตัดสินใจเคลื่อนตัวลงจากเตียงและเดินไปยังห้องครัว แอรินก้มหาอะไรบางอย่างก่อนที่จะทำการต้มน้ำร้อนหวังว่าชาที่เธอหยิบออกมาจะช่วยผ่อนคลายอาการเจ็บจี๊ดๆ ที่หัวได้บ้าง ในระหว่างรอแอรินเดินไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาปัดหน้าจอเพื่อดูอัปเดตโลกโซเชียลของตัวเอง ดวงตากลมโตเป็นประกายปะทะเข้ากับภาพเรือนร่างของตัวเองขยับโยกย้ายตามจังหวะเพลง แอรินก็อดอมยิ้มไม่ได้เมื่อมองดูภาพนั้น “ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย” เธอบ่นอุบอิบกับตัวเอง BunBunBoy : ฮอตกว่าแดดประเทศไทยก็พี่แอรินแล้วครับ 1002 : สวยมาก ไม่แผ่วเลยคนนี้ LiLy : เพื่อนฉันมันแซ่บเว่อร์ Kettyy : นังชะนีน้อยมันเลิศที่สุดดดด PhraSuk PSK.K1: (อิโมจิหัวใจสีแดง) แววตาคู่สวยปะทะเข้ากับบัญชีที่เธอไม่คุ้นหน้าแถมรูปก็ไม่ได้ตั้งอะไรเสียด้วย ทว่ากลับดึงดูดความสนใจของแอรินให้มองอย่างไม่กะพริบตา ชื่อพระศุกร์คล้ายกับรุ่นน้องที่เธอเพิ่งรู้จักนิ้วเรียวกดเข้าไปดูกลับ ไม่พบว่าเขาลงรูปอะไรเลย ตัดสินใจกดติดตามเขาให้รู้แล้วรู้รอดเธอเชื่อว่ายังไงแล้วก็ต้องเป็นไปตามที่คิดไว้แน่ๆ “อ๊ะ ลืมไปว่าต้มน้ำร้อนไว้” _aerinne started following.. “แปลกจังทำไมกดรับเร็วขนาดนี้” เธอพาตัวเองเดินมารินน้ำร้อนใส่แก้วก่อนที่จะชงชาร้อนๆ ดื่มพอให้หายเมาค้างจากเมื่อคืน แต่สองตายังคงจ้องมองหน้าจอสีฟ้าไม่เคลื่อนหนีไปไหน พลันเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นแอรินจึงละความสนใจจากหน้าจอสมาร์ตโฟน สาวเท้าไปเปิดประตูก็พบว่าเพื่อนของเธอมายืนรออยู่หน้าห้อง ไม่ทันจะเอ่ยอะไรทั้งเขตและลิลลี่ก็เดินเข้ามาแล้ว “ชงชาร้อนหรือยังชะนีน้อย” เขตถาม “แล้วนี่ทำอะไรอยู่” “พวกแกสองคนไปชงชาร้อนก่อนเลยนะ เดี๋ยวขอดูสตอรี่น้อง พระศุกร์ก่อน” เธอเอ่ยพลางจดจ่ออยู่กับหน้าจอและเดินเข้าไปหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาห้องรับแขก “หืม น้องที่ไนต์คลับเมื่อคืนเหรอ ไหนบอกว่าเขาหยิ่งไง” “ไม่รู้อ่า เขามาเมนต์ไอจีแล้วกดรับอย่างเร็วเลย” “ชงชาไปนะคะนังลี่ เพื่อนเรากำลังบ้าผู้ชายอยู่” เขตกล่าว “รวยจังว่ะ ขับแลมโบใส่นาฬิกาโรเล็กซ์อะมึง” เพียงแค่ดวงตากลมโตปะทะเข้ากับภาพตรงหน้าเธอถึงกับอ้าปากค้างในทันที กดหยุดภาพนั้นแล้วส่งให้เพื่อนตัวโตที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้มองเห็นมันเหมือนกับเธอ เขตกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นใครจะรู้ว่าเด็กปีหนึ่งที่เพื่อนสนใจฐานะครอบครัวจะรวยมากขนาดนี้ แอรินดูจะตื่นเต้นไม่น้อยเธอจึงไม่รอช้าที่จะทักหาผู้ชายคนนั้น Aerinne : รวยจังเลยค่ะ ที่นั่งข้างๆ ว่างไหมเอ่ย “แหม่ชะนี แรดเหลือเกินค่ะ” เสียงสองเอ่ยวาจาเมื่อมองภาพของมือเรียวกดพิมพ์ไปหาอีกฝ่าย “ถ้าเราไม่เข้าหาก่อน แล้วเมื่อไหร่จะได้เขาคะ” สตรีรูปร่างเพรียวเดินเข้ามาใกล้กับพวกเขาสองคนพร้อมกับวางแก้วชาร้อนไว้บนกลางโต๊ะ จากนั้นลิลลี่ทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งบนโซฟาข้างเพื่อนแล้วมองดูสิ่งที่แอรินกำลังพูดถึง ทว่าเธอไม่ได้เอ่ยพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้กลายเป็นคนที่นั่งมองเสียมากกว่า “เขาไม่ตอบเลย หรือว่าไม่ใช่ไอจีน้องเขาวะ” “เอ้าอีนี่ จะไปรู้ได้ยังแกเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่านี่เป็นไอจีน้องพระศุกร์” “ไม่รู้ เพราะว่าชื่อพระศุกร์ก็น่าจะใช่น้องเขาจริงๆ” “นี่สนใจน้องคนนั้นจริงเหรอ” คราวนี้เป็นลิลลี่เอ่ยพูดขึ้นบ้าง “แน่นอน เขาหล่อมากยิ่งตอนที่เห็นน้องหน้าชัดๆ คือน้องหล่อมาก อยากได้มาเป็นผัวเลยง่ะ” “โอ๊ยรำคาญ นังลี่รีบแดกแล้วรีบกลับห้องเราเถอะ” เขตเปล่งวาจาทีละถ้อยคำทีละประโยคพร้อมกับกลอกตามองบนให้กับสิ่งที่เพื่อนตัวเองเอ่ยออกมา ****