“อดีตเฮดว๊าก”

สี่โมงเย็น… ลานกิจกรรมหน้าคณะวิศวะเงียบกว่าปกติจนได้ยินเสียงลมพัดผ่าน ธงหน้าคณะกระพือเบา ๆ แต่ทันทีที่ ตะวัน ก้าวออกมายืนกลางลาน พร้อมเสื้อช็อปสีแดง สายตาคมกริบมองกวาดปีหนึ่งทั้งแถว บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที “ปีหนึ่ง!” เสียงของตะวันตะโกนออกไปสุดปอด จนเสียงสะท้อนกระแทกกำแพงคณะดัง ปัง! เด็กปีหนึ่งทั้งหมดสะดุ้งเฮือก ยืดหลังตรงเป็นแถวเหมือนโดนสั่งฝึกทหาร ตะวันกวาดตามองทุกคนทีละหน้า ก่อนเอ่ยเสียงดัง ชัด คม “ผมได้ข่าวมาว่า มีหนึ่งในพวกคุณ ไปก่อเรื่องกับคณะหนึ่ง… รู้ใช่ไหมครับ ว่าถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่คนทำ ที่รับผิดชอบ” เขาหยุดชั่วครู่เหมือนให้ทุกคำตกลงไปกลางใจเด็ก “แต่จะเป็น พวกคุณทั้งหมด! ที่โดนลงโทษด้วย” ทันใดนั้นเอง เสียงซุบซิบก็เริ่มดังขึ้นจากแถวหลัง เสียงหายใจติดขัด เสียงกลืนน้ำลาย เสียงกระซิบถามกันว่า “ใครวะ?” “เรื่องไหนวะ?” หน้าบางคนเริ่มซีด บางคนหน้าเหวอ