ตอนที่ 12 สิ่งที่เสียไป

2056 คำ

เสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องโดยสารรถเก๋งเช่ากลางเก่ากลางใหม่ทำงานเงียบเชียบจนน่าใจหาย มันพ่นไอเย็นฉ่ำออกมาปะทะผิวเนื้อ แต่นั่นกลับเทียบไม่ได้เลยกับความยะเยือกที่กำลังแผ่ซ่านอยู่ในบรรยากาศระหว่างคนสองคน ฟาเดียนั่งตัวลีบติดประตูฝั่งซ้ายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไหล่เล็ก ๆ ของเธอห่อเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ ราวกับต้องการจะหลอมรวมร่างกายไปกับบานประตูรถเพื่อรักษาระยะห่างจากคนขับให้ได้มากที่สุด แม้พื้นที่ในรถจะแคบเพียงแค่แขนเอื้อมถึง แต่ความรู้สึกของเธอกลับเหมือนกำลังนั่งอยู่คนละฝั่งของบึงแก่นนคร สายตาของเธอทอดมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ภาพทิวทัศน์ของเมืองขอนแก่นยามบ่ายแก่ที่คุ้นตาเคลื่อนผ่านเป็นเส้นสีเบลอ ๆ ถนนมิตรภาพช่วงหน้าเซ็นทรัลที่ปกติรถจะติดขัดจนน่าหงุดหงิด วันนี้กลับดูว่างเปล่าในความรู้สึกยิ่งนัก นิ้วเรียวเล็กที่วางอยู่บนตักเผลอจิกเข้ากับจีบกระโปรงนักศึกษาที่ยับยู่ยี่จากการนั่งเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม