น่านฟ้าประเทศไทย ความสูง 35,000 ฟุต เหนือระดับน้ำทะเล เวลา 14:15 น.
ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นสีครามเข้มสดใสไร้ที่ติ ปุยเมฆสีขาวราวกับสำลีลอยละล่องอยู่เบื้องล่าง ดูนุ่มนวลและเงียบสงบราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบปีกเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวรุ่น Gulfstream G650ER จนเกิดประกายวาววับ มันแหวกว่ายผ่านอากาศด้วยความเร็วสูงแต่นิ่มนวลราวกับล่องลอยอยู่บนผิวน้ำ
ภายในห้องโดยสารที่ตกแต่งอย่างหรูหรา บรรยากาศเต็มไปด้วยความผ่อนคลายและเสียงหัวเราะ
ฟลอยด์เอนกายพิงเบาะหนังแท้ เขาปรับเอนนอนเกือบราบ มือข้างหนึ่งถือแก้วแชมเปญราคาแพงที่เขาบ่นว่ารสชาติเหมือนน้ำองุ่นบูด แต่ก็กินจนหมดแก้ว อีกมือหนึ่งกุมมือปุ้ยที่กำลังมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยความตื่นตาตื่นใจ
“สวยเนอะพี่ฟลอยด์ดูเมฆก้อนนั้นสิ เหมือนรูปหัวใจเลย” ปุ้ยชี้ชวนให้ดู
“อืม สวย” ฟลอยด์ตอบรับในลำคอ “แต่พี่ว่าเหมือนก้อนขี้หมาแห้งมากกว่า”
“อีตานี
