วิลล่าส่วนตัวริมผา หาดกมลา ภูเก็ต เวลา 09:00 น. (หนึ่งสัปดาห์หลังจากรู้ข่าวดี)
เสียง ตึก ตึก ตึก ที่ควรจะเป็นเสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ บัดนี้กลับเงียบเชียบราวกับมีใครกดปุ่ม Mute ให้กับบ้านทั้งหลัง
ฟาเดียยืนมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตากลมโตที่เบิกกว้างจนแทบถลน ริมฝีปากอิ่มเผยอค้างพูดอะไรไม่ออก ได้แต่กวาดสายตาไปรอบ ๆ อาณาจักรส่วนตัวที่เปลี่ยนไปจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้
พื้นหินอ่อนนำเข้าจากอิตาลีราคาตารางเมตรละหลายหมื่นบาทที่เคยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ บัดนี้ถูกปกคลุมด้วย พรมขนแกะสีขาวครีมหนานุ่มฟูฟ่องราวกับปุยเมฆ ความหนาของมันน่าจะประมาณสามนิ้วได้ ชนิดที่ว่าถ้าทำไข่ไก่ตกก็คงเด้งดึ๋งไม่แตก
ไม่เพียงแค่นั้น...
เหลี่ยมมุมของเสาบ้าน ขอบโต๊ะกินข้าว พนักเก้าอี้ หรือแม้กระทั่งขอบบัวพื้น ทุกอย่างถูกห่อหุ้มด้วยยางกันกระแทก สีพาสเทลอย่างหนาแน่น ดูป้อม ๆ มน ๆ เหมือนบ้านในการ์ตูนเทเลทับบี้ส์
แจกันราค
