แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาทาบทับลงบนเตียงนอนหนานุ่มภายในห้องมาสเตอร์เบดรูม ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศยังคงทำงานอย่างขยันขันแข็งสวนทางกับอุณหภูมิภายนอกที่เริ่มระอุขึ้นตามประสาเมืองร้อน
บนเตียงกว้างที่ยับย่นมีร่างสูงใหญ่ของม่านเมฆซีอีโอหนุ่มผู้แบกภาระหมื่นล้านไว้บนบ่ากำลังนอนหลับสนิทในท่ากางแขนกางขาเต็มพิกัด เสียงกรนเบา ๆ ดัง ครอก ฟี้ เป็นจังหวะสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวเพิ่งจะได้พักผ่อนหลังจากกรำศึกหนักกับการประชุมข้ามทวีปมาเมื่อคืน
ส่วนฟาเดียออกไปจ่ายตลาดเพื่อเตรียมมื้อเที่ยง ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าข้างกายและโน้ตใบเล็กที่หัวเตียง
ทว่า ความสงบสุขในบ้านที่มีเด็กแฝดวัยกำลังซน ใครก็รู้ว่าไอ้ความสงบที่ว่ามานั้น ไม่มีอยู่จริง
ณ ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง
‘น้องขอให้เจ้าพี่ทรงโชคดีนะเพคะ’ เสียงหวานใสจากหญิงสาวสวมเสื้อผ้าชาวบ้านเอ่ยพร้อมหยดน้ำตาจาง ๆ ซึ่งหากใครได้ยินประโยคนี้เข้าคงคิดว่าภ
