ณ ท่าอากาศยานนานาชาติขอนแก่น
ล้อเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว Gulfstream G650 แตะพื้นรันเวย์พร้อมเสียงยางเสียดสีกับพื้นคอนกรีตดังสนั่นอันเป็นสัญญาณว่าพญาอินทรีได้บินกลับคืนสู่รังแล้ว
ทันทีที่บันไดเทียบเครื่องกางออก ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีดำสนิทที่ยับย่นเล็กน้อยจากการทำงานหนักมาทั้งวันก็ก้าวลงมาอย่างรวดเร็ว ม่านเมฆและสิ่งแรกที่เขาทำคือออกคำสั่งกับป้ากานดาที่โทรเข้ามาอย่างรู้จังหวะ
“ยกเลิกทุกอย่างคืนนี้ผมไม่รับแขก ไม่รับสายใครทั้งนั้น” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยความเด็ดขาด แววตาที่เคยแข็งกร้าวราวกับเหล็กกล้าในห้องประชุมเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน บัดนี้กลับอ่อนแสงลงเหลือเพียงความร้อนรนบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ก่อนก้าวขึ้นรถตู้ Alphard คู่ใจ แล้วสั่งคนขับรถด้วยประโยคเดียวสั้น ๆ
“ไปคอนโดฯ เหยียบให้มิด”
ตลอดระยะทางจากสนามบินเข้าสู่ตัวเมือง ม่านเมฆเอนศีรษะพิงพนักเบาะ หลับตาลงเพื่อพักสายตาที่
