แสงแดดอ่อน ๆ เช้าวันจันทร์สาดส่องผ่านม่านโปร่งแสงเข้ามาภายในห้องเพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองขอนแก่น คอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ที่ปกติควรจะเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความสำเร็จทางธุรกิจ บัดนี้กลับตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาถูพื้นลาเวนเดอร์และเสียงฮัมเพลงเพี้ยน ๆ ของเจ้าของห้อง
กัปตันม่านเมฆ ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงแห่งคลาวด์แอร์ไลน์ ตอนนี้กำลังอยู่ในสภาพที่หากบอร์ดบริหารมาเห็นคงต้องเรียกประชุมด่วนเพื่อประเมินสภาพจิตใจ
ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ กับกางเกงขาสั้นสบายตัวและที่พีคที่สุดคือ ผ้ากันเปื้อนสีชมพูพาสเทลลายกระต่ายที่แอบจิ๊กมาจากห้องของฟาเดียผูกอยู่ที่เอวสอบอย่างแน่นหนา ในมือขวาถือแปรงขัดห้องน้ำ มือซ้ายถือฝักบัว ยืนเท้าเอวมองรอยคราบสบู่บนกระจกกั้นห้องอาบน้ำราวกับกำลังวางแผนรบในสงครามโลก
“คราบน้ำนี่มันจะดื้อด้านไปไหนวะเนี่ย” เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง พลางลงมือขัดถูอย่าง
