ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นจากหม้อดินเผาใบเล็กที่ตั้งอยู่บนเตาถ่าน ส่งกลิ่นหอมฉุยของสมุนไพร ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูดและกลิ่นน้ำซุปแจ่วฮ้อนรสจัดจ้านลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณร้านอาหารริมทางบรรยากาศบ้าน ๆ ในจังหวัดขอนแก่น
กัปตันม่านเมฆ หรือ ท่านประธานบริหารสายการบินคลาวด์แอร์ไลน์นั่งขัดสมาธิบนเสื่อน้ำมันลายสก๊อตสีแดงสลับขาว ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว โดยมีหม้อไฟที่เดือดปุด ๆ ราวกับลาวาวางอยู่เบื้องหน้า
“ฮู่ว”
ชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดแบรนด์เนมสีขาวสะอาดตา ลอบระบายลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางปาก ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่สาว ๆ ค่อนประเทศหลงใหล บัดนี้แดงก่ำลามไปถึงใบหู ริมฝีปากหยักได้รูปบวมเจ่อเล็กน้อยจากฤทธิ์ของพริกขี้หนูสวนและเครื่องเทศรสจัด
“เฮียเมฆไหวไหมคะเนี่ย”
เสียงหวานใสของฟาเดียเอ่ยถามด้วยความห่วงใยขณะใช้กระดาษทิชชูซับเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามขมับของม่านเมฆอย่างเบามือ
ม่านเมฆรีบปรับสีหน้าให้ดูปกติที่สุดเท่าที่จะทำ
