ณ ร้านค้าวัสดุก่อสร้าง จังหวัดสกลนคร เวลา 09:30 น.
แสงแดดยามสายของภาคอีสานแผดเผาลงบนหลังคาสังกะสีของโกดังเก็บปูนซีเมนต์จนไอร้อนเต้นระยิบระยับ ฝุ่นสีขาวขุ่นจากการขนย้ายกระสอบปูนลอยฟุ้งอยู่ในอากาศผสมปนเปไปกับกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงเครื่องจักร
ทว่าวันนี้ จุดสนใจของคนงานทั้งร้านไม่ได้อยู่ที่กองทรายหรือยอดขายประจำวัน แต่อยู่ที่เด็กฝึกงานกิตติมศักดิ์ที่ยืนโดดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางลานโหลดของ
ม่านเมฆในชุดเอี๊ยมยีนส์แบรนด์ Levi’s Vintage ราคาเหยียบหมื่น สวมรองเท้าบูทนิรภัย Dr. Martens คู่ใหม่เอี่ยม และสวมถุงมือผ้าสีขาวสะอาดตากำลังยืนเท้าเอวมองภูเขากระสอบปูนตรงหน้าด้วยแววตามุ่งมั่น
“เอ้า ยืนเก๊กหล่ออยู่ได้ แดดจะเลียหัวแล้วนะพ่อคุณ”
เสียงตะโกนห้วน ๆ ดังมาจากร่มเงาใต้ชายคาหน้าร้าน เสี่ยฟลอยด์เจ้าของร้านยืนกอดอกบัญชาการ โดยมีวรานั่งจิบกาแฟเย็นมองดูเหตุการณ์ด้วยรอยยิ้มบันเทิงใจ
“ผมกำลังวางแผนการ
