ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 24
"ทำหน้าแบบนั้นจะให้ฉันสงสารเหรอ" เขาเป็นหมอต้องรู้ถึงอารมณ์ของคู่สนทนาอยู่แล้ว เวลานี้คนที่น่าสงสารที่สุดคือเขาไม่ใช่เธอเพราะเธอเป็นคนหาเรื่องให้ ถูกต่อว่านิดๆ หน่อยๆ ทำเป็นบีบน้ำตาให้สงสาร
พูดแบบนั้นจะให้เธอตอบยังไงล่ะ ไม่เคยคิดอยากให้ใครมาสงสารตัวเองอยู่แล้ว
"ออกไป" เขาเริ่มมองเห็นน้ำตาที่มันคลอเบ้าอยู่หยดไหลลงมา เลยไล่ให้เธอออกไปเพราะเขาจะต้องจัดเวลาของตัวเองใหม่ แถมต้องขอให้หมอที่กำลังว่างอยู่มาช่วยงานอีก
ไม่นานเพทายที่ติดธุระข้างนอกก็รีบเข้ามาเพราะพังคีโทรตาม หาหมอมาช่วยก็ไม่มีคิวหมอว่างเลยสักคน เลยต้องโทรตามพี่ชายให้มาช่วยก่อน
กลับมาเพทายก็เห็นความวุ่นวายของคลินิกนี้ (คลินิกในโรงพยาบาลคือแผนกเฉพาะทางที่ให้บริการรักษาโรคหรืออาการที่เจาะจง โดยเน้นการรักษาผู้ป่วยนอก (OPD))
"มันเกิดอะไรขึ้น"
"พี่มาก็ดีแล้วครับผมจะเปิดห้องตรวจอีกห้องหนึ่ง พี่ช่วยหน่อยนะคร
