ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 26
"เมื่อกี้มีอะไรจะพูดกับฉัน"
"ไม่มีแล้วค่ะ" เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองในขณะที่ตอบ ไม่ได้โกรธไม่ได้น้อยใจหรอกที่ถูกเขาต่อว่าแต่เธอกลัวว่าถ้าพูดไปตอนนี้นอกจากคุณหมอจะไม่ช่วยแล้วยังจะไล่ให้ไปรักษาโรงพยาบาลอื่นอีกน่ะสิ
เราจะเอายังไงดี หรือจะไปขอความช่วยเหลือจากคุณหมอเพทาย เออใช่ยังมีคุณหมอเพทายอีกคน ..พังคีที่เพิ่งนั่งลงเก้าอี้มองไปอีกทีตอนนี้เธอเดินออกจากห้องไปแล้ว
"คิดว่าอยู่บ้านหรือไง ใส่ชุดนอนเดินให้วุ่นเลย" เขาได้แต่ส่ายหน้าแล้วก็เริ่มทำงานของตัวเอง
"พี่คะห้องทำงานของคุณหมอเพทายไปทางไหนคะ" เดินออกมาก็เห็นพี่ผู้ช่วยกำลังจะเอาน้ำมาให้คุณหมอพังคีพอดี
"ไปทางนั้นค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ"
ห้องของผู้อำนวยการโรงพยาบาล..
"พรุ่งนี้เช้าคุณพ่อกับคุณแม่จะมาตรวจสุขภาพช่วยจัดการให้หน่อยนะ"
"ได้ค่ะคุณหมอ" รับงานแล้วอรอนงค์เลขาของผู้อำนวยการก็ออกมา
"สวัสดีค่ะฉันมาขอพบคุณหม
