บทที่ 27

1454 คำ

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 27 "หยุดรถก่อน" รสรินสั่งให้คนขับรถจอดรถข้างทางก่อน "คุณจะไปไหน" "ฉันจะเข้าไปคุยกับเด็กคนนั้นค่ะ" "อย่าลืมสิว่าเวลามันผ่านมานานแล้วเด็กอาจจะมีครอบครัวไปแล้วก็ได้" "คุณจะปล่อยให้ฉันคาใจอยู่แบบนี้ไม่มีที่สิ้นสุดหรือคะ" "ถ้างั้นให้ผมไปด้วยไหม" ทั้งสองคงเป็นคู่บุญกันเพราะต่างฝ่ายต่างก็แคร์ความรู้สึกของกันและกัน และดูแลครอบครัวจนถึงไม้ใกล้ฝั่ง "ไม่ต้องหรอกค่ะมันเป็นเรื่องที่ฉันก่อขึ้นเดี๋ยวฉันจัดการเอง" มัวคุยกับสามีแต่พอเดินเข้ามาใกล้ก็ไม่เห็นเด็กคนนั้นแล้ว "คุณหมอ" "พี่นาเมื่อกี้ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนคุยกับพี่นาอยู่ไม่ใช่เหรอ" ทั้งสองอายุไม่ห่างกันมากรสรินเลยเรียกป้านาว่าพี่ "ลูกค้าหรือคะ" "ฉันไม่แน่ใจผู้หญิงที่มัดผม แล้วใส่กระโปรงสั้น" "อ๋อหลานนาเองค่ะ.." ตอบไปแล้วถึงนึกได้ว่าเล่นละครเป็นป้าของจันทร์เจ้าขาอยู่แต่เมื่อสักครู่คือมินนี่ "เป็นหลานป้าเองเหร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม